جمجمه نوزاد شما به صورت یک استخوان یکپارچه بزرگ نیست، بلکه از استخوان‌های جداگانه تشکیل شده است که با بافتی انعطاف‌پذیر به هم متصل شده‌اند. پس از تولد نوزاد، می‌توانید نقاط نرم بین استخوان‌ها را که به آن‌ها «فونتانل» یا «ملاج» می‌گویند، بر روی بالای سر و پشت سر نوزاد احساس کنید.

در فیلم‌ها، معمولاً زایمان با یک فوران بزرگ و دراماتیک از آب آغاز می‌شود. اما واقعیت این است که نیازی نیست نگران باشید که کیسه آب شما به طور ناگهانی و سینمایی پاره شود. کمتر از ۱۵٪ از زنان قبل از شروع دیگر علائم زایمان، کیسه آب آن‌ها می‌شکند. برای اکثریت بزرگ، کیسه آب آن‌ها زمانی می‌شکند که انقباضات در حال وقوع هستند. به طور خلاصه، نگران نباشید که آب شما در حالی که در حال اتمام کار هستید یا برای خرید به فروشگاه می‌روید، بترکد. اگر شما در اقلیت هستید و کیسه آب شما قبل از زایمان پاره می‌شود، به این حالت «پارگی زودرس غشاء» یا PROM گفته می‌شود. معمولاً، زایمان در عرض ۲۴ ساعت پس از پاره شدن کیسه آب شما آغاز می‌شود. اگر به طور طبیعی اتفاق نیفتد، پزشک شما ممکن است زایمان را القا کند. پاره شدن کیسه آب همیشه مشخص نیست – در واقع، ممکن است که نشت کمی از مایع آمنیوتیک داشته باشید. حتی ممکن است دشوار باشد که تشخیص دهید آیا آنچه می‌بینید مایع آمنیوتیک، ترشحات یا ادرار است. در اینجا حس‌های شما می‌توانند مفید باشند: ادرار معمولاً رنگ زرد دارد، در حالی که ترشحات واژن معمولاً کرمی یا سفید است. مایع آمنیوتیک باید شفاف باشد و بوی کمی شیرین داشته باشد. اگر به طور نزدیک و خصوصی بررسی کرده‌اید و هنوز مطمئن نیستید که آیا کیسه آب شما پاره شده یا نه، یک پد بپوشید و نیم ساعت صبر کنید. اگر پس از آن زمان پد خیس بود، احتمالاً مایع، مایع آمنیوتیک است. اگر کیسه آب شما پاره شده باشد، یا حتی اگر فکر کنید که ممکن است پاره شده باشد، با پزشک یا ماما تماس بگیرید.

در ۴۰ هفته، احتمالاً با انقباضات براکستون هیکس (Braxton Hicks) آشنا هستید. اما چگونه می‌توانید تفاوت بین «زایمان کاذب» و زایمان واقعی را تشخیص دهید؟ روش‌های آسانی برای تشخیص تفاوت بین انقباضات براکستون هیکس و انقباضات واقعی وجود دارد. برای شروع، انقباضات براکستون هیکس معمولاً دردناک نیستند و به هم نزدیک نمی‌شوند. اگر آب بخورید و استراحت کنید، احتمالاً متوقف می‌شوند، حداقل برای حال حاضر. شما معمولاً انقباضات براکستون هیکس را در جلوی شکمتان احساس می‌کنید، در حالی که انقباضات واقعی معمولاً در پشت شروع می‌شود و به سمت جلو پراکنده می‌شود. برخلاف براکستون هیکس، انقباضات واقعی دردناک هستند. آن‌ها در فواصل منظم به وقوع می‌پیوندند و به تدریج به هم نزدیک‌تر و شدیدتر می‌شوند. و انقباضات واقعی ادامه خواهند داشت، حتی اگر دراز بکشید، حمام بگیرید یا راه دیگری برای استراحت پیدا کنید. زمانی که شروع به داشتن انقباضات واقعی کردید، به توصیه پزشک خود در مورد اینکه چه زمانی باید به بیمارستان بروید، عمل کنید. معمولاً زمان رفتن به بیمارستان است که انقباضات شما در فواصل منظم (مانند هر چهار یا پنج دقیقه) که هر کدام حدود یک دقیقه طول می‌کشند، به مدت یک ساعت یا بیشتر ادامه داشته باشد.

زمانی که نوزاد شما درون رحم پایین تر می آید تا برای به دنیا آمدن آماده شود، احتمالاً درد و فشار بیشتری در ناحیه لگن احساس می‌کنید. این ممکن است به صورت سفتی یا درد در ناحیه ران‌ها، کشاله ران و کف لگن احساس شود. استراحت، کمپرس سرد، و نشستن در موقعیت‌های راحت‌تر (اگر بتوانید آن‌ها را پیدا کنید) ممکن است کمک کند. اگر درد شدید است، با پزشک خود در مورد راه های دیگرِ تسکین درد صحبت کنید. اکنون احتمالاً نوزاد شما پایین آمده است. این به این معنی است که سر او در ناحیه لگن شما قرار دارد. این حالت به «سبکی» معروف است، چون برخی از زنان بعد از پایین آمدن نوزاد، نسبت به قبل، احساس سبکی میکنند. با این حال، برخی ممکن است با پایین آمدن نوزادشان، درد بیشتری در ناحیه لگن تجربه کنند. به لطف سبکی، شاید متوجه شوید که بیشتر از قبل در حال وادادن هستید. و احتمالاً سفرهای بیشتری به دستشویی برای ادرار خواهید داشت. نکته مثبت؟ چون ریه‌های شما فضای بیشتری برای گسترش دارند، می‌توانید نفس عمیق‌تری بکشید.

پزشک شما ممکن است دهانه رحم شما را بررسی کند تا ببیند آیا “نرم” شده است یا خیر. وضعیت آن – اینکه چقدر نرم، نازک و باز (دیده شده) است – می‌تواند نشانه‌ای باشد که زمان زایمان نزدیک است. با این حال، این یک پیش‌بینی قطعی از زمان زایمان نیست، بنابراین اگر دهانه رحم به میزانی که امیدوار بودید باز نبود، خیلی ناامید نشوید. از طرفی دیگر، حتی اگر دهانه رحم شروع به باز شدن کرده باشد، ممکن است هنوز تا زمان زایمان، چند روز دیگر باقی مانده باشد.

شما در هفتهٔ ششم بارداری هستید. در ابتدای مسیر بارداری! علائم اولیه بارداری را شناسایی کنید. حواستان به بدن خودتان باشد اما نگرانی بیهوده نداشته باشید. بهتر است با پزشک در اینباره مشورت کنید و اطلاعات لازم را دریافت کنید.