. تلویزیون دیدن یا ندیدن، مسئله این است... سوالی که خیلیاتون ازم پرسیده بودین.. بچم از چه سنی میتونه تلویزیون ببینه؟؟ راسته که میگن بچه ها نمیتونن تلویزیون ببینن؟؟؟ چرا میگن تلویزیون دیدن برا بچه ها خوب نیست؟؟؟ وخیلی سوال هایی شبیه اینا.. تو این پست میخوام درباره همین موضوع باهاتون صحبت کنم پس اول از همه این پست رو لایک کنید و تا آخر این متنو بخونید 😊 0تا2سالگی جزو حساس ترین سن رشدی هر انسانی هست تمام حواس مثل بینایی، شنوایی، لامسه، مهارت های حرکتی مهارت های زبانی و کلامی، رشد مغزی همه و همه در 2سال اول زندگی اتفاق میفته تواین بازه ی سنی رنگ، تصویر، صدا، به شدت برای بچه ها جذابه، تصاویری وازطریق تلویزیون پخش میشه همراه با رنگ ها صدای جذابی که داره به شدت برای بچه ها جذابه و میتونه اونهارو ساعت ها آروم و بی صدا نگه داره، ولی آیا ازعوارضش خب دارین؟؟ الان بهتون میگم.... تحقیقات نشون داده که امواج تلویزیونی با امواج مغزکودک هماهنگی نداره واین عدم هماهنگی دربزرگسالی احتمال ابتلا به مشکلات توجه وتمرکز، مشکلات بینایی، پرخاشگری رو افزایش میده، البته اینا100%نیست گفتم که احتمالش بیشتر میشه. ولی یه چیزی 100هست تو سنی که بچه ها باید بازی کنن و با پدرومادر معاشرت داشته باشن تا از این طریق خیلی از مهارت ها رو یاد بگیرین و همچنین دایره لغاتشون رو افزایش بدن، تلویزیون جلوی خیلی ازین یادگیری هارو میگیره. تلویزیون نگاه کردن مانع حرف زدن والدین با کودکشون میشه و همین امر باعث کاهش دامنه لغات کودک و مشکلات زبانی کلامی وارتباط درکودک میشه. کودکی که از سنین زیر 2سال جذب تصاویر جذاب تلویزیون بشه دیگه وقتی برای بازی های مفید نمیزاره و به همین دلیل یادگیری بسیاری از مهارت ها رو از دست میده آموزش از طریق فیلم های آموزشی برای زیر 2سال اصلا توصیه نمیشه آموزش زبان انگلیسی و.. ممکنه برای مدتی کودکمون رو با تلویزیون یا موبایل یا لپ تاپ بتونیم آروم و ساکتش کنیم اما اینو بدونین که این روش در درازمدت اصلا تبعات خوبی نخواهد داشت. من نمیگم تلویزیون برای زیر 2سال یا حتی سنین بالا تر مطلقا ممنون و یا اصلا نباید روشن بشه این روش برای همه ی خانواده ها خیلی عملی نیست، بالاخره آدم مهمونی میره خیلی جاهامیره که تلویزیون هست. نمی‌‌شه به همه گفت تلویزیونو به خاطر بچه من خاموش کنید!!!! ولی اینقدر برا کودکتون وقت بزارید، باهاش بازی کنید جورای دیگه سرگرمش کنید که تلویزیون آخرین انتخاب کودکتون باشه. #کودکان#آسیب_روانی#امواج#تلویزیون#موبایل#لپ تاپ#سرگرمی#توجه#تمرکز##رشد#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی

. شما به من بگویید چه کنم ؟ به نظر شما ازاین آدم جداشوم ؟ نظر شما درمورد انتخاب این رشته چیست؟ فکر می کنیدمن باید دست به مهاجرت بزنم یا نه ؟ هرچه فکر می کنم نمی دانم بالاخره بین این دو خواستگار کدام را انتخاب کنم.شما به من بگویید کدام بهتراست. اینها درخواستهایی هستند که ما روانشناسان بارها درکار روزانه خود از مراجعین می شنویم وازما می خواهند به آنها " راهکار" نشان دهیم .آیا به راستی کار روانپزشک ،روانشناس ومشاور ارایه راهکاراست؟ هدف روان درمانی هدایت فرد به سوی مسیری است که درآن بتواند سررشته زندگی اش را به دست گیرد ودست به انتخاب بزند . انتخاب کاری دشوار وهراس از پیامدهای آن تردید افرین واضطراب زا است. پس همگی ما این تمایل را در درون داریم که کاش کسی دیگر دست به کار شود واین بار را از دوشمان بردارد. اما همین توان انتخاب است که مرز میان کودکی و بلوغ ، وابستگی واستقلال وروان نژندی وسلامت روان را ترسیم می کند. درمانگر چراغی را می ماند که با روشن کردن مسیرپیش روی مراجع به او کمک کند تا مناسبترین مسیر را برای خود انتخاب کند . هیچ مسیری عاری از عوارض وجنبه های منفی نیست وانسان سالم را با درنظر گرفتن جمیع جهات دست به انتخاب می زند ومی داند که تضمینی برای موفقیت بی قید وشرط وجود ندارد .او مسئولیت انتخاب خودرا می پذیرد وعوارض انرا نیز به عنوان جزیی اجتناب ناپذیر از مسیر به جان می خرد. نشان دادن راه نه تنها کمکی به مراجع نیست بلکه مانع استفاده او از ظرفیتهای بالقوه خود، افزایش ظرفیت تصمیم گیری اش ورسیدن او به بلوغ شخصیتی لازم می شود.درمانگر با استفاده از دانش وتجربه خود داده های لازم را برای تصمیم گیری فراهم می کند اما درنهایت این خود مراجع است که گام آخر را بر می دارد انتخابی که آگاهانه وبراساس مشاهده جنبه های مثبت ومنفی آن صورت گیرد.صرف نظر از اینکه مورد پسند درمانگر باشد یا نباشد قابل احترام است. گاهی نیز اصرار به تصمیم گیری از سوی درمانگر یا دیگری نوعی دفاع روانی است تا اگر درآینده هدف موردنظر تحقق نیافت انگشت اتهام به سوی فرد تصمیم گیرنده نشانه رود وچنین گوید که تو گفتی. #مشاوره #درمان #رواندرمانی #روانشناسی #مرکز_مشاوره #موفقیت #همدردی #سلامت_روان #فرزندپروری #عالیه_هیبتی #بیرجند_شهر_من

. کوری عاطفی چیست؟ کوری عاطفی یعنی اینکه زن ومرد درزندگی زناشویی حرفی برای گفتن ندارند وهرکدام ازآنها درعین اینکه درخانه هستند اما هریک دراتاق خودشان ویا مشغول کارخودشان هستند .اما به محض رسیدن به دوست وقوم خویش زبان باز می کنندوکلی حرف نگفته دارند؛ حتی درباره ی همسرشان. اگربه این مرحله رسیدید دچارکوری عاطفی شدید وخیلی زود باید به فکرچاره باشیدوگرنه عمررابطه زناشویی خودرا پایان یافته متصورشوید.چراکه اینگونه رفتاربعد از مدتی باعث تنش ودعواهایی خواهد شد که رابطه را ازآنچه که هست خرابتر می کند. #کوری_عاطفی#سکوت #زندگی_زناشویی#روابط_عاطفی #روانشناسی_زوج #روانشناسی #عالیه_هیبتی

#اتاق_مطالعه #مغز_کودکان#نورون #نور#یادگیری#کودک#نوجوان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

. تا حالا به این فکر کردین چرا دوست داریم بچه هامون همیشه شیک و تروتمیز لباس بپوشن؟ به این فکر کردین چرا بچه هامونو هزار تاکلاس مختلف میفرستیم؟ به این فکر کردین چرا از زمانی که نطفه بچه مون بسته میشه برای آیندش هزار تا برنامه میریزین ودوست دارین فلان کاره بشه؟فلان جا درس بخونه؟فلان رشته بره؟ وخیییلی چیزای دیگه... فکر میکنید همه ی اینا به خاطر چیه؟ به خاطر بچه مونه؟؟؟ اگه به خاطر بچه مونه پس چرا اجازه نمیدیم لباسی که توش راحت تره رو بپوشه؟؟؟ چرا اجازه نمیدیم کلاسی که خودش دوست داره بره؟ وچرا اصرار داریم از بدو تولد حتما دو زبانه بشه؟؟؟ یه خورده عمیق تر فکر کنید... فکر میکنید همه ی اینا به خاطر بچه مونه یا به خاطر خودمون؟؟؟بخاطر اینکه بقیه بگن به به،چه چه عجب لباس ترو تمیزی تن این بچست،عجب پدر و مادر خوش سلیقه ای!!! یا بگن عجب بچه ی مغز متفکری شما دارین!!!! خیلی از فشارهایی که داریم به بچه هامون وارد میکنیم بخاطر نیاز به قدرت طلبی خودمونه!!!تعجب نکنید!!! لطفا کتمان هم نکنید!‌!! بخاطر اینه که با به یه جایی رسیدن بچمون احساس قدرت میکنیم که به به عجب بچه ای بزرگ کردم! که پزشو غیر مستقیم به بقیه بدیم!!! با این توجیح که من خیروصلاحشو میخوام.. حق انتخاب رو از بچه مون نگیریم و اونا رو قربانی قدرت طلبی خودمون نکنیم. بچه ها ویترین ما نیستن!!! پیش خودتون فکر کنید ببینید تا حالا شما هم از این کارا کردین؟ از این به بعد برنامتون چیه؟🤔 نظراتتونو برام کامنت کنید🙏

. این کودکان به دلیل مشکل در تمرکز افت تحصیلی زیادی دارند یا اصلأ نمی‌توانند پیشرفت تحصیلی داشته باشند. و این امر بر اعتماد به نفس و عزت نفس آنان تأثیری منفی می‌گذارد. به دلیل رفتارهای خطرناک، زیاد حرف زدن، زیاد حرکت کردن و رعایت نکردن دستورات یا نوبت بازی‌ها، اطرافیان از والدین گرفته تا دوستان، معلمین و دیگر افراد اجتماع واکنش‌هایی منفی به آنان نشان می‌دهند. تمامی این موارد باعث ایجاد احساس بی‌کفایتی و دوست داشتنی نبودن به کودک می‌دهد و کودک ممکن است در پاسخ از مدرسه، اجتماع و خانواده متنفر گردد. ممکن است به دلیل ناامیدی از توانمندی خود و ترس از واکنش دیگران علائق خود را پیگیری نکند و تا بزرگسالی موفقیت چندانی به دست نیاورد که این امر منجر به کاهش اعتماد به نفس بیشتر میشود.