. بابا جونم... میدونی که هر روز فقط یک ساعت با من بازی کنی، من احساس ارزشمند بودن میکنم؛ اعتماد به نفسم میره بالا و میتونم توی #سن_بلوغ که سوالای زیادی برام پیش میاد، از شما بپرسم... اگه با من بازی نکنی و دستت رو برای ارتباط داشتن با من دراز نکنی من هم وقتی بزرگتر بشم، همش ازت خجالت میکشم، میترسم، و دور میشم ... اون وقت نیای به مامانم بگی: "تقصیر توئه که بچه مون با من دوست نیست و حرف نمیزنه" بهترین دوستم، بابا جونم... من الان به دوست نیاز دارم تا بتونم وقتی بزرگتر شدم روی دوستیت حساب کنم... من که تفاوت کفش مارک و غیر مارک رو نمیفهمم؛ ولی تفاوت بابای مهربون و با حوصله رو با بابای بد اخلاق و بی حوصله رو خیلی خوب حالیم میشه... بعد نگی کسی به ما نگفت! بفرستید برای همه ی باباهای درجه یک😉 #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #پدر_دختری #پدرومادر #پدر_پسری #خانواده#تربیت_فرزند #فرزند_پروری

#درک_احساسات_کودک #گوش_دادن #همکاری#داد_زدن #فرزندپروری #تربیت_کودک #مهارتهای_فرزندپروری #خانواده_موفق #برچسب_زدن #برچسب_زدن_به_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. خب پس اول از همه برای آموزش صبر به بچه ها یادمون میمونه که: ۱-با گام های کوچیک شروع کنیم ۲-از تایمرای مختلف استفاده کنیم تا درک درستی از زمان پیدا کنن در واقع نمونه عینی بهشون بدیم اوایل خیلی بهتره ۳-صبوری رو حتما تشویق کنیم 👏 ۴_صبوری رو به بازی تبدیل کنیم. ۵-لذت ببریم از فعالیتهای آروم مثل بازیهایی که قدیما خودمون انجام میدادیم و کلی هم کیفشو میبردیم😉 ۶-و تلاش کنیم الگوی صبوری خوبی باشیم .کار سختیه اما مطمئنم میتونید با تلاش و ممارست موفق عمل کنید👌 در فارسی هم ضرب المثل داریم با این عنوان که یک سال بخور نون و تره/یک عمر بخور نون و کره . #عالیه_هیبتی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #عالیه_هیبتی_روانشناسی_کودک #آموزش_صبر_به_کودک #آموزش_صبر_به_کودکان #آموزش_صبر_کودکان #بیرجند

. وقتی کسی حالش بداست به او نگوییدتحمل کن این هم میگذرد نگوییدهمه چیز درست خواهد شد از بلاهای بدتری که بر سرخودتان واطرافیانتان آمده برایش خاطره تعریف نکنید ونخواهید ثابت کنید که انسان های بدبخت تر از او هم وجود دارند. نخواهیدبا جوک های مسخره او را بخندانید کسی که حالش بد است نمیخواهد بخندد غصه دارد میفهمید؟ غصه برایش از فلسفه زندگی حرف نزنید از انرژی مثبت ومثبت باش و به چیزهایی که داری فکرکن حرف نزنید. وقتی کسی ناراحت است اصلا این شما نیستید که باید حرف بزنید شما در حقیقت باید حرف نزنید باید دستش را بگیرید بغلش کنید توی چشم هایش نگاه کنید برایش چای بریزید بگذارید جلویش بعد حرف نزنید اجازه دهید او حرف بزند وشما گوش کنید. هی فکر نکنید باید نظریه صادر کنید ونصیحت کنید فکر نکنید اگرحرف نزنید اتفاق خیلی بدی خواهد افتاد .شماجای او نیستید شمازندگی اورا از وقتی به دنیا امده زندگی نکرده اید دستش را بگیرید بغلش کنید سکوت کنید مدام اصرار نکنید که بامن حرف بزن به من بگو... بغلش کنید اگر دلش خواست خودش حرف میزند

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

باشعور باشیم در مواجهه با کسانی که کودک دارند مدام نپرسیم: -هنوز بچه‌ات رو از پوشک نگرفتی؟ من بچم رو سر یک سالگی از پوشک گرفتم. -هنوز داری بهش شیر میدی؟خودتو داغون کردی که....... -از این لباس جنس ارزونا میخری واسه بچت؟من اگه خودمم نداشته باشم واسه بچم لباس مارک میخرم...... -چرا به غذاش نمیرسی؟خیلی ریز مونده. _موهاشو خودت زدی؟آرایشگاه نمیبریش؟ -هنوز مهد نبردیش؟بچه ها از سن کم باید برن مهد. دوست عزیز این موارد و مواردی از این قبیل هیچ ارتباطی به ما ندارد. باشعور رفتار کنیم و دیگران را به مثابه کیسه بکس فرض نکنيم. #شعور#درک#تربیت#خانواده#سوالات_بی_ربط#فرزند_پروری#کودک#نوجوان#والدین#مشاوره_آنلاین #مشاوره_خانواده #مشاوره_تلفنی_روانشناسی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند