#مادر#شیر_مادر #شیردهی #نوزاد#فواید_شیردهی_برای_مادر #آغوش_مادر #تربیت_کودک #فرزند_پروری #روانشناسی_کودک #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

آیا مادر خوبی هستم؟ ‌ تو و فرزندت، هر دو به توجه نیاز دارین. مادر کامل، خوب، فداکار و از خود گذشته، باور غلطی هست که در ذهن بیشتر افراد جامعه جا افتاده. بیشتر آدم‌ها فکر می‌کنن که مادر باید به قول معروف «خودش رو برای فرزندش بُکشه!» یعنی هیچ چیزی کم نذاره و فرزندش رو همیشه و در هر سنی بر خودش مقدم بدونه. زنانی که این باور رو دارن به محض بچه‌دار شدن خودشون رو فراموش می‌کنن. این کار به دو نفر خیلی آسیب می‌زنه! اول خود مادر، که به مرور جسم و روانش فرسوده و خسته میشه. دوم به فرزند، که وابسته و ناتوان بار میاد و همیشه باید سنگینی بار دِین از خود گذشتگی مادرش رو به دوش بکشه! در حالی که مادر کافی، مادری هست که حد تعادل رو نگه می‌داره. هم به نیازهای کودکش توجه می‌کنه و هم به خودش به عنوان یک انسان بها می‌ده و این حق رو برای خودش قائل هست که زندگی کنه، لذت ببره و تا جایی که به فرزندش آسیب نزنه، خودش رو بر اون مقدم بدونه. حضور بیش از حد مادر پتانسیل مستقل شدن رو در کودک محدود و غیر فعال می‌کنه و این تصور رو برای کودک به وجود میاره که «من ناتوانم و حضور مادر در کنار من همیشه لازمه و من بدون اون نمی‌تونم کاری بکنم.» مادر کافی بر اساس میزان نیاز فرزندش، توانایی‌هاش و اقتضای سنش در کنار اون هست و بهش کمک می‌کنه. مادری که به اندازه کافی کنار فرزندش هست به کودکش یاد می‌ده «اگه کسی یا یه چیزی برای مدتی کنار تو نباشه، به این معنی نیست که وجود نداره! تو میتونی صبر کنی تا دوباره اون رو به دست بیاری. من مادر بدی نیستم اگه همیشه کنارت نباشم و به خودم و کارهام برسم. من به اندازه‌ی کافی کنارت هستم و باید کمی صبر کنی. #مادر_کافی#فرزندپروری_مثبت#مادر_عاشق#فرزندان#تربیت_صحیح_فرزند#فرزندپروری_نوجوان #آموزش #ورزش#تفریح#وقت_گذرانی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. تفاوت اضطراب و استرس ⁦. ✔️⁩روشن‌ترین فرق #استرس و #اضطراب این است که استرس دلیل روشنی دارد. در حالی که دلیل روشنی برای اضطراب نداریم. هنگامی که کسی می‌گوید دچار نگرانی است و این نگرانی و ترس دلیل روشنی دارد که فرد به آن آگاه است؛ می‌گوییم که او دچار اختلال استرس شده است. اما هنگامی که نگرانی و دلشوره‌های فرد بدون دلیل است و فرد دلیل درستی برای آن ندارد؛ فرد دچار اختلال اضطراب شده است. بنابراین استرس سخنرانی، استرس آزمون دانشگاه، استرس رانندگی، اصطلاحات درستی هستند نمی‌توان برای چنین مواردی از واژه‌ی اضطراب بهره گرفت.

کاش اینقدر مزاحم هم نبودیم #امام_حسین_علیه_السلام #منطق_حسین#التماس_دعا#التماس_تفکر

. کودکت رو پنج جا بد بار میاری - خسیس بودن: موقع خوردن وقتی میگین اگه نخوری میدم بابایی بخوره ها، نه،نه، خودش میخوره. بیا پسرم تا بابا نیومده بخور اینطوری بذر خساست رو در دل بچه ها میکاریم - حسادت: وقتی اونو با بقیه مقایسه می کنین دختر خاله ات نگاه کن. یه سال از تو کوچیکتره؛ همیشه اتاقش مرتبه یکم منظم بودنو از اون یاد بگیره این باعث میشه تا اون به بقیه حسودی کنه و ازشون بدش بیاد بد بودن : عذاب وجدان میدین آخه چقدر منو اذیت میکنی بمیرم از دست تو یکی راحت شم از دست تو یه روز خوش ندارم توی این خونه کودک احساس میکنه که بچه ی بدیه به کارای بدش میخندین : وقتی توی جمع به کارهای زشتش میخندین یا کار اشتباهشو تشویق می‌کنین خوب کاری کردی زدیش آخه اون پسر بی ادبیه بهش یاد میدین که بازم می تونه این کار اشتباهو تکرار کنه دروغ گفتن و دورویی: وقتی بهش دروغ گفتنو یاد میدین تلفنو بردار بگو مامانم تو حمومه یا جلوی دیگران خوب صحبت می‌کنی و پشت سرشون غیبت می کنی داری به بچه ات دورویی و دروغ گویی رو یاد میدی توی دنیا چیزهای قشنگ تری هم هست که بخوایم به بچه هامان یاد بدیم... #کودک #کودکان#تربیت_کودک #والدین#رفتارهای_نامطلوب #خساست#حسادت#بد_بودن_خيلى_بهتره #دروغگویی #دو_رویی#مادر#پدر#فرزندپروری#فرزندپروری_مثبت #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

تا حالا بچه‌هایی رو دیدین که بچگی نمی‌کنن و زود بزرگ‌شون می‌کنن؟ یه نمونه آشکار، ویلیام جیمز سیدیسه. ‌‌مادر ویلیام، پزشک و پدرش روانشناس بود و معتقد بودن که مغز انسان رو هم مثل عضلات بدن می‌شه پرورش داد و تقویت کرد. واسه همین از همون روزهای اول تولدش، به شکل بی‌رحمانه و گسترده‌ای روزانه چندین ساعت شروع به یاد دادن حروف الفبا بهش کردن. ‌ ‌توی ۱۸ ماهگی می‌تونست نیویورک‌تایمز بخونه. به جای شعرها و قصه‌ها و بازی‌های کودکانه، بهش جغرافیا و هندسه و زبان یاد می‌دادن. تا سن ۸ سالگی ۸ تا زبان زنده یاد گرفت. توی همین سن بعضی وقت‌ها به طور ناگهانی و بدون دلیل می‌خندید و واکنش‌های عصبی از خودش نشون می‌داد. ‌ ‌توی ۱۱ سالگی وارد دانشگاه هاروارد شد. ۱۲ سالگی شروع به تدریس توی همون دانشگاه کرد. توی ۱۴ سالگی می‌تونست برای دانشمندان اون موقع درباره مفاهیم پیچیده علم مثل امکان زندگی در مریخ سخنرانی کنه. ‌کم‌کم فهمید بلد نیست با مردم ارتباط برقرار کنه و همه دارن ازش فرار می‌کنن. از پدر و مادرش به خاطر روش تربیتی‌شون متنفر و خودش رو گم و گور کرد تا اینکه سال ۱۹۴۴ توی یه مسافرخونه و در سن ۴۶ سالگی و در اوج فقر مالی به خاطر ذات‌الریه از دنیا رفت. ‌ این قدر از پدر و مادرش که زندگی و مغزش رو نابود کرده بودن، متنفر بود که حتی به ارثیه هنگفتی که براش باقی گذاشته بودن، دست نزد. خیلی از پدر و مادرهای امروز هم شاید نه به این شدت، ولی این‌جوری هستن. دوست دارن بچه‌شون نخبه و دانشمند بار بیاد؛ مخصوصاً اگه ببینن یه نیمچه استعدادی داره، بچه بدبخت رو می‌بندن به این کلاس‌های جمع و تفریق ذهنی و محاسبه با چرتکه و بچه رو از اون دنیای کودکانه‌ش محروم می‌کنن. ‌ بعضی پدر و مادرها هم آرزوهای برآورده نشده خودشون رو می‌خوان از طریق بچه‌هاشون برآورده کنن. مثلاً چون خودشون دوست داشتن ساز زدن یاد بگیرن و نتونستن، بچه‌شون رو بدون اینکه هیچ علاقه‌ای داشته باشه، می‌فرستن آموزشگاه موسیقی. چند وقت پیش یه دختر ۵ ساله رو تلویزیون نشون می‌داد که پدر و مادرش بهش شاهنامه یاد می‌دادن! آخه اون بچه از «خروش از خم چرخ چاچی بخاست» چی می‌فهمه؟! بذاریم بچه‌ها از بازی‌هاشون لذت ببرن و شاد باشن. وقت واسه رشد کردن و یاد گرفتن و دانشمند شدن و کارآفرین شدن و ثروت‌مند شدن‌شون زیاده. بذاریم بچه‌ها فقط بچگی کنن. با من موافقین؟ از این جور پدر و مادرها توی اطرافیان‌تون دارین؟ #ویلیام_جیمز_سایدیس#انتظار_بیش_از_حد_صدمه_زننده_هست #کودک#نوجوان#والدین_سختگیر #شاهنامه_خوانی #فرزند_پروری #تربیت_سالم #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده