پسران آموزش دیده‌اند که شجاع باشند، درحالیکه دختران آموزش دیده‌اند که بی‌عیب‌ و نقص باشند. به‌ دلیل اینکه از سنین کم بابت بی‌عیب‌ و نقص ‌بودن پاداش گرفته‌ایم، در بزرگسالی به زنانی تبدیل شده‌ایم که از شکست ‌خوردن هراس دارند. در زندگی‌های شخصی و حرفه‌ای خود خطر نمی‌کنیم؛ زیرا می‌ترسیم در صورت خطاکردن قضاوت شویم، خجالت‌ زده و بی‌اعتبار شویم، وجههٔ عمومی‌مان افول کند یا اخراج شویم. به‌ طور خودآگاه یا ناخودآگاه از انجام هرکاری که از موفقیت در آن اطمینان نداریم، خودداری می‌کنیم تا از ناراحتی و تحقیر احتمالیِ آن اجتناب بورزیم. #شجاع_باش_دختر #دختران#پسران#تربیت#اعتماد_به_نفس #عزت_نفس #والدین#تربیت_صحیح_فرزند #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

مادر دست دختر دانش‌آموزش را محکم کشید: «بذار برسیم خونه.» دختر گریه می‌کرد ملتمسانه مادر را نگاه می‌کرد. هی می‌گفت ببخشید. مقنعه‌اش روی شانه‌اش افتاده بود. صورت دخترک غرق اشک بود. حتی گفت غلط کردم. مادر بلندتر گفت: بذار برسیم خونه. هم‌مدرسه‌ای‌های دخترک که داشتند از مدرسه برمی‌گشتند خانه، نگاه می‌کردند و رد می‌شدند. کشاکش دختر و مادر ادامه داشت و‌ دور شدند. از ماجرایشان چیزی نفهمیدم. فقط چندثانیه بود و رد شدند. خیلی جا خوردم و به‌فکر فرو رفتم: اگر تلاش اصلی پدرومادرها و فعالان دلسوز کودکان است که برای دخترک «خانه» امن‌تر از خیابان باشد، یعنی الان مادر دارد برایش خیابان را امن‌تر می‌کند؟! خیابان برای دخترک امن‌تر بشود، به همین سادگی؟ خداخدا کند خانه نرسند؟ این یعنی دخترک بی‌پناه از حالا حس کند خیابان امن‌تر از خانه است؟ خیابان می‌تواند برایش چقدر امن باشد؟ اگر خانه آغوش امن دخترک نباشد. #مرتضی_توکلی #دختر#آرامش #خانواده #والدین_آگاه #تهدید_والدین #آغوش #آغوش_امن_پدر #آغوش_مادر #خوشبختی#طرحواره #خانه#خانه_ی_آرام #محبت_به_فرزند #فرزندپروری_مثبت #تربیت_صحیح_فرزند #آموزش_فرزند_پروری #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. کلاس اول که بودم یک روزبایکی از بچه های کلاسمان دوست شدم،کلی باهم توی حیاط مدرسه بازی کردیم روزبعدش از خانه شان برایم هدیه آورده بود،یک هواپیمای آبی و قرمزپلاستیکی... آن روزحالم خوب بودوکلی ذوق داشتم که آن رابه خانه ببرم وبا آن بازی کنم. به خانه ک رسیدم،از کیفم بیرونش آوردم وبا افتخار،به همه نشانش دادم،آنقدراین هدیه برایم جذاب و خواستنی بودکه مدام نگران بودم خراب شودوازترس خراب شدنش آن را به مادرم دادم تا بالای طاقچه بگذارد و خیالم راحت باشد. فردایش که به مدرسه رفتم دوستم آمد جلو،سرش را پایین انداخت وگفت:مادرم گفته هواپیما را بیاور،لطفا هدیه ام را پس بده. یادم نمی رود که چقدر بغضم گرفته بود،من حتی با آن بازی هم نکرده بودم!ولی سنم به این حرف ها قد نمی داد که بگویم هدیه را پس نمی گیرند! فردا هواپیما رابه او برگرداندم اما وقتی دیدم آن رابرد وبه دوست جدیدش هدیه داد بغضی که از روز قبل نگه داشته بودم ترکید. همان روز فهمیدم که آدم ها زود عوض می شوند،که نمی شود روی آدم ها و حرف هایشان حساب کرد. ازآن روز تا جایی که می شد از کسی هدیه ای نپذیرفتم.از کسی چیزی نخواستم واجازه ندادم که کسی دلخوشی ام را بسازد.من شادی هایم را منوط به بودن آدم ها نکردم،چون دوست نداشتم وابسته و دلخوش که شدم،دلخوشی ام را از من بگیرند یا برای معذوریت ها و رفتنشان،بهانه و‌دروغ به هم ببافند. اجازه نمیدهم آدم های بلاتکیف،وارد زندگی ام شوند،چون میدانم دلخوش به بودنشان که شدم،می روند. آدم ها را قبل از اینکه دروغ بگویند،کنار می گذارم و قبل از اینکه بروند،می روم. من دلخوشی ام را روی مدار خودباوری ام تنظیم کرده ام وبا خودم عهد کرده ام که خودم چیزهایی که می خواهم رابه دست بیاورم،حتی اگر بهای رسیدن به آن ها سنگین باشد! به سال های کودکی تان برگردید،اتفاقاتی که یادتان مانده همه شان درس های بزرگی دارد. شما حواستان نیست که همان اتفاقات مهم دیروز،چقدر روی مسیر و شخصیت امروزتان تاثیر داشته هیچ خاطره ای بی حکمت نیست! کمی عمیق تر خاطراتتان را مرور کنید... #کودکانه_ها#خیالپردازی#آرزو#شادی#اعتماد#آدم_ها#دلخوشی#خودباوری#شخصیت#خاطره_های_کودکی#انسانهای_بلاتکلیف#تربیت#حکمت#فرزند_پروری#عالیه_هیبتی#بیرجند #نرگس_صرافیان_طوفان

. سعی کنید فضای توالت را مطابق سلیقه وعلاقه کودکتان تزیین کنید. برای مثال از رنگهای مورد علاقه در فضای دستشویی استفاده کنید،اسباب بازی ها وعروسک های مورد علاقه کودک را در دستشویی بگذارید،از موسیقی مورد علاقه کودک در فضای دستشویی استفاده کنید ،فضای دستشویی را تا حد امکان خوشبو کنید،پرنور کنید. در زمان آموزش کودکتان را در خانه حبس نکنید، عصرها او را به مدت کوتاهی به پارک یا خانه ی بازی نزدیک محل زندگیتان ببرید و او را پوشک نکنید وبه او بگویید پوشک نداری و هر وقت که دستشویی داری به من بگو و محض اطمینان با خودتان یک دست لباس تمیز ببرید. یک یا دو ساعت قبل از بیرون رفتن به کودکان مایعات و غذاهای ملین ندهید. ولی از بیرون رفتن های طولانی وسفر در مدت آموزش اجتناب کنید .چون کودک در این مدت جایی به غیر از خانه ی خود برای دستشویی کردن راحت نیست وکنترل ادرار و مدفوع کودک در شروع آموزش بدون پوشک در جایی غیر از منزل خودبرای پدر و مادر هم دشوار است. اگر فرزندتان در توالت دستشویی کرد او را تشویق کنید وبگویید آفرین که دستشویی کردی.هر چه میگذرد ومتوجه میشوید که او در این کار ماهرترشده است میزان تشویق را کاهش دهید.روزهای اول حتی میتوانید با دادن چیزهایی که دوست دارد او را تشویق کنید.نگران این نباشید که عادت میکند. کودک شما ممکن است خانه را خیس کند بنابراین از داد زدن بر سر او ودعوا کردن بپرهیزید .باور کنید این کار تاثیری ندارد وفقط تجربه ی بدی برایش به جا میگذارید وحتی ممکن است کودک شما به لج بازی بیافتد. بعد از یک الی دو هفته که مهارت پیدا کرد مدام برای مثال هر نیم ساعت باید از او بپرسید که دستشویی دارد یا نه تا او فراموش نکند. بهتر از قبل از خواب به هر ترفندی او را به دستشویی ببرید. اگر بعد از یک هفته تلاش برای گرفتن پوشک از کودک خودتان،علاقه ای به دستشویی رفتن نشان نداد و روزی حتی یکبار هم با تلاش شما در توالت دستشویی نکرد،آموزش خود را قطع کنید و یک ماه یا دو ماه دیگردوباره شروع کنید، چرا که این مورد نشان میدهد؛فرزند شما برای از پوشک گرفتن هنوز آماده نیست. پایان پست آموزش گرفتن پوشک از کودک.