#تلویزیون_دیدن_کودک #فرزندپروری_مثبت #تربیت_صحیح_فرزند #والدین_سمی #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

درمان زخم هایی که از کودکی همراه ما مانده نیازمند تحمل تجربه #اضطراب ،خشم،غم،سوگ،حسرت و احساس گناه است و با شور و اشتیاق کشف و درک خود ،همدلی و دلسوزی و عشق و شفقت به خود همراه است. اگر تنهایی بدون دانش و تخصصِ"خودکاوی"به شخم زدن گذشته بپردازیم مثل این است که یک جراح تیر خورده خودش زخمش را جراحی کند ودر نیمه ی راه که با درد بیشتر مواجه میشود آن را رها کند و نتواند به تنهایی تیر را خارج کند. و حالا تعادل هر چند سطحی اولیه هم به هم خورده ،زخم باز شده و اضطراب و احساسات منفی بالا آمده و ممکن است فرد راه را گم کند و گرفتار مشکلاتی مثل نشخوارذهنی ،تشدیدوسواس ،اضطراب ،افسردگی و یاس شود. مرور و درمان آسیب های قدیمی و مخصوصا رسیدن به خود آگاهی هیجانی یعنی تجربه و لمس احساسات ناخوشایند به همراه درمانگری درد آشنا و راه بلد نیاز دارد که با جلسات هفتگی مقرر ،منظم و بی وقفه کمک میکند این مسیر رو به جلو و هدفمند طی شود. #درمان#مشاوره#نشخوار_فکری#خاطرات_تلخ_کودکی #نشخوار_ذهنی#افسردگی#اضطراب#وسواس#غم#آسیبهای_روانی#خودآگاهی_هیجانی#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

. دوستان عزیز این روز ها در عین اینکه نیاز به تلاش همگانی برای رعایت بهداشت در مقابل #ویروس_کرونا داریم، باید حواسمون به کودکانمون بیشتر باشه لطفا اخبار را از شبکه ها با زیر نویس دنبال کنید و بعد خودتان با آرامش نکات بهداشتی را به کودک آموزش دهید. به بچه ها نگویید اگر دستت را نشویی #کرونا می گیری می میری، مراقب تک تک کلمات و بار معنایی آن برای کودکان باشیم. از کلمات و جملات معتدلتر استفاده کنید: برای اینکه سالم باشیم #انرژی داشته باشیم تا بدویم و بازی کنیم تا بدنمان خسته و مریض نشود باید مرتب دست هایمان را بشوییم. با نمایش عروسکی و قصه با تم شاد و مثبت نکات بهداشتی را به آنها آموزش دهید. و اگر احیانا به گوششان اخبار رسید و ترس داشتند، اول خوب به حرف ها و ترس هایشان گوش دهید، اجازه دهید صحبت کنند و بعد بگویید می فهمم شنیدن آنها چقدر برایت نگران کننده است ولی من مرتب مطالب لازم را میخوانم و برایت کارهایی که لازم است تو انجام دهی را توضیح می دهم. اینجوری کاملا ایمن هستی و من مراقبت هستم.( اول اجازه بیرون آمدن احساس و هیجان شان بدهیم سپس همدلی و در نهایت احساس امنیت دادن، این پیوستار را حفظ کنید) #مراقب_کودکان_باشیم #کروناراشکست_میدهیم #بهداشت_روان #خانواده_سالم

. درمسیر زندگیم درس های زیادی یاد گرفتم بعضی از آنها سخت بود وبعضی آسانتر بعضی از آنها مهم بودند و بعضی با درجه اهمیت کمتر اما یکی از دشوار ودر عین حال مهمترین آنها را برای شما میگویم: اثبات حقیقت به یک نادان وبالا بردن سطح شعور او مصداق یکی از ضرب المثل های ماست 🔮نرود میخ آهنین در سنگ🔮 و هر چه وارد گفت وگوی بی نتیجه شویم برای ما حاصلی جز: 👈خستگی ذهنی 👈فرسودگی روانی 👈اتلاف وقت 👈هرز دادن انرژی 👈القا توهم مهم بودن به نادان 👈کم کردن از شان خود نخواهد داشت وباید قبول کنیم استطاعت شعور ودرک وتجزیه تحلیل شان در حد همان جلبک دریایی ست . بنابراین یاد گرفتم این گونه افراد روزی نه با سیلی واقعیت بر صورتشان ،بلکه با مشت کوبنده ای بر تمامیت آسیب پذیرشان مواجه میشوند واز سر راه کنار میروند. پس انرژی هایم را ذخیره میکنم و به انتظاری دلنشین مینشینم.

. مامان،بابای خوبم من اصلا نمیخوام شما روعصبانی کنم اما بچه بودن خیلی سخته میخوام همه چی رو امتحان کنم وقتی گل رو کشیدم فکر نمیکروم گلدون بیفته و خاکش بریزه روی فرش وقتی بشقاب غذامو بلند کردم و برعکسش کردم نمیدونستم ماکارانی ها میریزه روی سرم مامان خوبم/بابا جونم من خیییلی چیزها رو نمیدونم مثلا نمیدونم چی شما رو عصبانی میکنه چی برام ضرر داره و... قول میدم وقتی بزرگتر شدم همه چی رو بفهمم اما الان فریاد شما منو گیج میکنه و میترسونه به من فرصت بدین من خیلی بچم... #فرزندپروری#تربیت#صبر#آموزش#ارتباط_با_کودک#عالیه_هیبتی #بیرجند