. فردا ساعت۸ منتظر حضور سبزتون در سالن ذوالفقار سازمان مدیریت و برنامه ریزی واقع در خیابان محلاتی(پشت دیوار یخی) هستم. ممنونم که برای خودتون وقت گذاشتید و ثبت نام کردید #کارگاه#کارگاه_فرزند_پروری_بیرجند#۱۹_دی۱۳۹۸

کوچولوی شما چند سالشه؟ ساعت چند میخوابه؟ #خواب_کودکان #قصه#گلاب#ماساژ_کودک #قلقلک #بدو_بدو #والدین_هماهنگ #کودک#نوجوان#عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

تنبیه باعث میشه خونه تبدیل به مکانی ناامن بشه و کودک کنار والدینش احساس امنیت نکنه کودک یا نوجوان وقتی انتخاب دشواری پیش پاشه یا اشتباهی مرتکب شده، به افرادی غیر از والدینش رجوع کنه به کودک این ادراک رو نمیده که متوجه بشه چرا رفتارش اشتباه بوده (هیچ‌کس بعد از توضیح دادن رفتار اشتباه بچه‌شو نمی‌زنه) در دوران بزرگسالی و روابط عاشقانه‌ی جدی، در درک عشق و رد شدن، مشکلات اساسی خواهد داشت و نیاز به تراپیست داره هیچ انسانی حق نداره انسان دیگری رو بزنه یا ضرب و شتم کنه شما فرزندتون رو تنبیه میکنید؟ برای دیگران ارسال کنید تا سهمی داشته باشید در افزایش آگاهی🙏🏻🌹 #تنبیه #تنبیه_بدنی #تنبیه_کودکان #تنبیه_بدنی_ممنوع #خشم#خشونت#کتک_زدن#والدین_سمی #عصبانیت#آسیب_شناسی_روانی#کودک#خانواده #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده

مامان، دوسم داری؟ اگه فرزندتون ازتون پرسید: مامان، دوسم داری؟ اون، الان به تنها چیزی که نیاز داره یه بغل پر از محبت مادرشه وقتی کودکتون میترسه، این که ترس نداره عزیزم، اونو دلگرم نمیکنه، تنها چیزی که بهش احساس امنیت میده، یه بغل پر از امنیت مادرشه کودکتون وقتی دلش میشکنه، چی شده عزیزم، اونو آروم نمیکنه، تنها چیزی که اونو آروم میکنه اینه که بهش بگی: بیا بغلم نفسم، ما دو تا همیشه باهمیم آغوش یه مادر، تنها جاییه که کودک همیشه دلش براش تنگ میشه حتی اگه اون کودک الان خودش یه مادر باشه #مادر #محبت_مادر #دلبستگی_ایمن #حمایت#توجه#فرزندپروری_مثبت #پرورش#والد#فرزند_پروری #فرزندپروری #درک_احساسات#عشق_به_فرزند #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #بیرجند

لطفاً شما هم نظر ارزشمندتونو رو در مورد نقشی که پدر می‌تونه در آرامش خانواده داشته باشه رو بگید همسر شما چقدر برای نگهداری بچه ها و آرامش شما وقت میزاره؟ #پدر#آرامش #امنیت #خانواده #نقش_پدر_در_تربیت_فرزندان #مادر#مادر_شاد_فرزند_شاد #همکاری #درک_متقابل #والدین_آگاه #والدینی_آرام_کودکانی_شاد #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده #روانشناسی#مشاوره_آنلاین

نمی دانم وقتی غذایی که پیک موتوری رستوران برایتان می آورد سرد است، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی سوار تاکسی می شوید و می بینید کولر را روشن نکرده، چه می کنید. نمی‌دانم وقتی کتابی را می‌خرید و می‌بینید که جلد آن تا شده یا صفحه ای از آن کثیف است چه می کنید. نمی دانم وقتی از سوپرمارکت خرید می کنید و متوجه می شوید که یکی از اقلام، اشتباه ارسال شده چه می کنید. نمی دانم وقتی در کافی شاپ، کمی از چای در نعلبکی ریخته یا نانی که می آورند کمی مانده است، چه می کنید. من معمولا چیزی نمی گویم مگر این که مجبور شوم (مثلاً کفشی بخرم و کفش دیگری تحویلم شود که در آن جا هم تا حد امکان، ایراد را گردن می گیرم و مثلاً می‌گویم ظاهراً من در توضیح مشخصات کفش اشتباه کرده‌ام یا خوب بیان نکردم). قدیم ها چنین اخلاقی نداشتم. اما چند سال پیش، دوستی من را با مفهوم "مهمانی دنیا "آشنا کرد. و گفت: بعضی در دنیا، مثل صاحب خانه اند و برخی مثل مهمان. وقتی به عنوان مهمان جایی می‌رویم، توقعات کمتری داریم. به طعم غذا، کهنه بودن میوه، به رنگ در و دیوار، اعتراض نمی کنیم. انگار " پیچپذیرش" مان را چرخانده اند و روی سطح دیگری تنظیم کرده‌اند. در دنیا می‌توان دو جور زیست. مثل صاحبان دنیا و مثل مهمان های دنیا. یادم هست به او گفتم: اگر هیچ کس اعتراض نکند، هیچ چیز بهتر نمی شود. همه چیز بد می ماند. این نسخه ی تو، نسخه ی سقوط و قهقراست. اما او پاسخ داد: همیشه کسی هست که اعتراض کند. دنیا، صاحبان فراوان دارد. چیزی که کم است، مهمان است. نگاه طلبکارانه- حتی وقتی حق با توست- بر روی روش و منش تو تاثیر می‌گذارد و از تو انسان دیگر می سازد و تو از جمع "اقلیت مهمان "به " اکثریت صاحب خانه" می‌راند. دوستم دیگر بین ما نیست. از مهمانی دنیا رفته است. اما حرفش هنوز گوشه ذهنم مانده . دنیا، بازی بزرگی است که من، در چند صحنه از آن، مهمان هستم. همین و نه بیشتر. این روزها که اینجا و آنجا برخوردهای طلبکارانه را می بینم، با خودم می گویم شاید محروم شدن ما از بسیاری از حقوق طبیعی مان در عرصه های عمومی، ما را به سمت طلبکاری افراطی در قلمرو های خصوصی سوق داده باشد. شاید هم، چنین نباشد. نمی دانم. #عالیه_هیبتی_روانشناس_کودک_نوجوان_خانواده