روزهای اولی که تصمیم گرفته بودیم کاری راه بندازیم و به مدرسه فکر می‌کردیم، خیلی همه چیز را بالا و پایین کردیم؛ از کارهای اجرایی و پیگیری گرفته تا پیداکردن ملک و نیروی انسانی که سخت پیدا می‌شد و سخت‌تر در اینچنین کاری ماندگار می‌شد. هرروز با شنیدن نکته‌ای به جلو رفتن در مسیر امیدوار می‌شدیم و روز بعد، با حرفی دیگر می‌فهمیدیم مدرسه‌داری جزو سخت‌ترین کارهاست و ناامید می‌شدیم‌. دوستی داشتیم که تقریبا فقط همان زمان‌ها با ما همکاری می‌کرد ولی در همان مدت کوتاه حرفی زد که باعث شد ما بیشتر فکر کنیم، بیشتر امیدوار شویم و انتخاب کنیم با تمام سختی‌ها، مسیر زندگی‌مان و جریان جوانی‌مان را در این راه عجیب و غریب و پرفراز و نشیب بگذاریم و در ادامه مسیر هر وقت ناامید شدیم، این نکته را برای خودمان مرور کنیم. و آن حرف این بود: «فکر کنیم ما بالاخره مدرسه بزنیم. بچه‌ها بیان درس بخونن و خلاصه زندگی جدیدی رو تجربه کنن. قبوله که سختی‌های زیادی داره ولی فکر کنیم یک روز امام زمان با دیدن بچه‌ها یه لبخند بزنن و یکی از این بچه‌ها، فقط یکی از اون‌ها سرباز امام زمان بشن اون وقت واقعا همین برای ما بس نیست؟ برای کل زندگی ما و عمری که برای همه این بچه‌ها گذاشتیم؟» امام زمان‌مان! امشب شب تولد شماست. می‌شود امشب یا فردا به مدرسه ما سری بزنید. البته الان خالی است... ‌ ‌ اگر شما آنجا بروید نور حضورتان در قلب تک تک بچه‌های چمرانی روشن می‌شود و مطمئنم تا آخر عمرشان خاموش نمیشود. آدرسمان را که بلدید؟ میدان خراسان..... ‌ .‌ ‌ ‌ #چمرانی_ها #نیمه_شعبان

🔍 شما وقتی یک کودک پنج ساله را می بینید که یک ربات می سازد یا خواندن و نوشتن را کامل بلد است یا تمام قرآن و نهج البلاغه را کامل حفظ است، چه واکنشی نشان می دهید؟ تحسینش می کنید؟ آرزو می کنید فرزند شما هم چنین هوش سرشاری داشته باشد؟ ‌ باید بگوییم که اگرچه همه ی این ها در ظاهر خوب و جذاب است اما در پشت آن، کودکی است که کودکی کردن را فراموش کرده، به جای آزادانه بازی کردن، درگیر آموزش های سخت و امر و نهی بوده. ‌ اجازه دهیم کودک زندگی کند، هفت سال اول زندگی، فرصتی برای بازی و تجربه های جدید است. ‌ پسرهای پنج ساله این هفته یک تجربه‌ی جدید کسب کردند. رفتن به یک کارگاه شیرینی پزی، دیدن یک عالمه شیرینی و پختن شیرینی با خمیرهایی که عموهای قناد به آنها دادند ‌ مربی: فاطمه مزارعی، فاطمه فیض آبادی ‌ #پنج_ساله_ها #مهد_کودک #تجربه #بازی #هفت_سال_اول #آشنایی_با_مشاغل #استعداد #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

🤹 کودک هفت سال بازی می‌کند و هفت سال خواندن و نوشتن می‌آموزد و هفت سال مقررات زندگی حلال و حرام را یاد می‌گیرد. ‌ (اصول کافی ج. ۶ ص. ۴۷ و ۴۶) بر اساس این حدیث و تجربیاتی که داشتیم، سعی کردیم بچه ها از هفت سال اول زندگی شان نهایت استفاده را داشته باشند. ما بچه ها را هفت سال تمام، برای کلاس اول پذیرش می کنیم. ‌ چرا؟ چون معتقدیم کودک باید هفت سال بازی کند و در گیر آموزش های مستقیم و آداب دانی نشود. وقتی نیاز کودک به بازی در هفت سال اول، به خوبی پاسخ داده نشود، در هفت سال دوم به جای علاقه به یادگیری و آداب دانی، به دنبال بازی خواهد رفت و گاها از درس و یادگیری زده خواهد شد. ‌ شما با کدام مدل موافق تر هستین؟ ‌‌ #هفت_سال_اول #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران #چمرانی_ها

🇮🇷 دوران دهه فجر دوران بسيار خوب و شيريني براي ما تو مدرسه بود و حال و هواي فراموش نشدني داشت. كلاس هامون رو خودمون تزيين مي كرديم، درست كردن روزنامه ديواري هم كه هر سال ردخور نداشت. نقش هواپيماي امام، يا نوشته ٢٢ بهمن، معروفترين و بيشترين طرح كاغذ ديواري ها بودند. روز قبل از ٢٢ بهمن هم تو هر كلاس، خودمون جشن مي گرفتيم. از بازي، نمايش، مسابقه و .... گرفته، تا خريد كيك كه خودمون پولش رو جمع مي كرديم. يادمه يكي از قشنگ ترين كيك هايي كه خريديم، طرح هواپيماي حضرت امام خميني بود. چه حال و هوايي داشتيم. يك روز هم كه جشن اصلي توي مدرسه بود. يادمه تو نمايشي كه تو كلاس خودمون مي خواستيم اجرا كنيم، من يكي از نقش هاي اصلي بودم، حسم اين بود كه انگار مي خواستم مهمترين نقش رو تو مهمترين نمايش تاريخي دنيا اجرا كنم. خلاصه با تمام وجود شاد بوديم. شاد شاد. معلم ها هم لطف داشتند و با درس نپرسيدن و امتحان نگرفتن تو اون دهه، شادي مارو دوچندان مي كردند. امسال سال اولي هست كه پسرم مي ره مدرسه، منتظرم ببينم حال و هواي دهه فجر تو مدرسه اين نسل، چطوره. اميد دارم همچنان پرحرارت باشه. و نهضت امام خميني (ره) پر رهرو. 🖋 خاطرات فائزه.ب متولد سال انقلاب. ١٣٥٧. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #دهه_فجر #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

. برای هر کسی یه چیزی افتخاره بعضی موقع ها یه کاری که کردیم باعث میشه حس خوبی داشته باشیم و آدم وقتی یادش میفته با وجود سختی هاش قند تو دلش آب بشه... برای من خادمی هیات کودک از اون کارهاست، از اون افتخارها و البته از اون چیزای خیلی سخت:) چون هر سال باید کلی با خودم بجنگم که ده شب برم هیات ولی تو خود هیات نباشم، یه گوشه ای با یک عالمه بچه مشغول باشیم و نه صدایی از هیات بشنویم و نه تصویری ببینیم. هیات کودکِ ما در دانشگاه هنر، اینقدر جاش دنجه که فقط وقتی مردم میان دنبال بچه هاشون می فهمیم هیات تموم شده.... و اون وقت باید جمع کنیم و بریم. وقتی بیشتر دل آدم میسوزه و میفته تو دو دو تا چهارتای خودش که آیا کار درست رو میکنم یانه که قیافه ی خیس از اشک آدمها رو بیرون هیات میبینه... خلاصه که پیدا کردن نیروی کمکی برای همچین توصیفاتی، قاعدتا باید خیلی سخت باشه، حالا بازی کردن با بچه ها هر سال چند تا دونه طرفدار داره ولی نفری برای ورودِ بچه ها و اسم نویسی شون و هزار تا دردسر دم در ورودی جزء اون کارای دردناکیه که اگر کسی براش اعلام آمادگی کنه اون نفر یک گوهر کمیابه....! چرا؟ چون کلی شماره باید بنویسه، کلی بچه که دلشون برای مامانشون تنگ شده کنارش باهم گریه می کنن و اون باید دونه دونه هم آرومشون کنه و هم به مامانشون زنگ بزنه، کفش بچه ها رو که یکی درمیون گم میشه پیدا کنه، بچه هایی رو که میخوان برن دستشویی بسپره به خاله های هیات کودک و سخت ترین کار، موقع رفتن بچه هاست که در بین اون شلوغی وانفسای آخر شبِ مادرها، خوش اخلاق باشه و تند تند بچه هارو صدا کنه و چون غالبا نمیخوان برن بیرون و دوست دارن بازی کنن با لطایف الحیلی راضیشون کنه برن خونه و مطمئنشون کنه فردا شبم هیات کودک هست... . ما یک گوهر کمیاب داشتیم که چند سال ده شب این ماموریت ویژه رو انجام میداد و در این چند سال هیچ شبی لبخند از صورتش گم نشد.... و این گوهر امروز بعد از کلی سختی کشیدن از زندگی این دنیا و پسر سه سالش خداحافظی کردو رفت به سمت هیات کودک واقعی در بهشت....😭 . آزاده سلطانی میدونم اونجا هم دم در میشینی و با خوش اخلاقی مثل همیشه هوای بچه ها رو داری... 💔 کاش مسئول هیات کودک بچه های امام حسین شده باشی اون چیزی که همه مون آرزوشو داشتیم و همیشه اول دهه برای خودمون تکرارش میکردیم...😔 راستی کاش وقتی دلتنگ سید علی میشی چند دقیقه سه ساله ی امام حسین رو بهت بسپارن که باهاش بازی کنی...😭 پ.ن:با فاتحه ای دوست هم هیاتی مارو بدرقه کنین...یک خادم در هیات کودک.... یک خاله ی مهربون.... خاله ی ثبت نام....🖤 #هیئت_کودک#هیئت_هنر

"یه راهکار ساده برای قهرمان سازی" . کند و کاو بچه ها برای شناخت شخصیت ها و افراد بزرگ از سنین دبستان شروع میشه و کم کم اون هارو به سمت انتخاب سرمشق و الگو سوق میده. چه بهتر که بچه ها تو مسیر شناخت کسایی قدم بذارند که رنگ و بوی خدا و شهادت تو تک تک لحظات حیاتشون جریان داره😊 . زنگ هدیه ها بود که متناسب با موضوع یکی از درس ها حرف از شهید ادواردو انیلی شد. یکی از دخترهای کلاس چهارمی هم که حسابی خوش ذوق و با انگیزه بود، مشتاقانه به تحقیق و مطالعه درباره او پرداخت. . پ.ن: در فیلم بالا که توسط یکی از دخترهای کلاس چهارمی چمران تهیه شده، قسمتی از "کتاب ادواردو" اثر بهزاد دانشگر به همراه زندگی نامه شهید ادواردو انیلی به مناسبت شهادت او در ۲۴ آبان ۱۳۷۹ بیان شده🤗 . ✅این پست رو سیو کنید و یادتون باشه که حتما این کتاب رو بخونید:) . ⁉️راستی به نظرتون چه طور میتونیم بچه هارو به سمت مطالعه و شناخت افراد و شخصیت های بزرگ هدایت کنیم؟🤔 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #چمرانی_ها #هفته_کتاب_و_کتابخوانی#دختران_چمرانی #قهرمان#قهرمان_سازی#ادواردو_آنیلی #کتاب_ادواردو #شهید_و_شهادت