عموهای پنج ساله😎👇 . تو مهدتعاملی پنج ساله ها، یه سری عمو داریم که به نوبت معلم میشن بعد با ابزاری مثل بطری، چسب، کاموا،کاغذ رنگی، چوب بستنی و دکمه چیزهای مختلف درست میکنند و به خاله و دوستاشون یاد میدن🤗 . اینجا عموهای خیلی جدی داریم مثلا به خاله میگن: حواسم هست گوشای کرمو رو نذاشتی! 😏 یا باید بادبادک خندون رو دقیقا عین من درست کنی! 😅 . بعدم به خاله و دوستاشون میگن: از کاراتون عکس بگیرید، توی گروه بذارید!😁 بعدش هم خیلی دقیق اون هارو بررسی میکنند🧐 . پ.ن: خانم ملیکا صادقی در حال حاضر مربی بچه های چهار تا شش ساله ی مهد تعاملی (حسینیه کودک مجازی)هستند. تحصیلات ایشون در حوزه ی مدیریت خانواده هست و بیش از سه سال تجربه ی کار با کودک رو دارند. . #حسینیه_کودک_شهید_چمران #مهد_تعاملی #مهد_مجازی #آموزش_مجازی#معلمان_کوچک #پسران_چمرانی #چمرانی_ها #کودکانه #کودک#معلم_های_چمرانی

🇮🇷 چقدر به قهرمان های زندگی تون فکر کردین و چقدر تلاش کردین اونها رو برای بچه ها هم تبدیل به قهرمان کنید؟ ما سعی کردیم برای جشن تولد انقلاب، بچه ها رو به اردوهایی ببریم که با قهرمان های نسل ما آشنا بشن. ۱. برج آزادی ۲. خانه شهید رجایی ۳. خانه شهید بهشتی ۴. حسینیه جماران ۵. موزه ی نیرو هوایی ۶. ؟ چه مکان های دیگه ای به ذهنتون میرسه؟ فقط یادتون نره که کافیه بچه ها خصوصا زیر هفت سال، تو این اردو ها بازی کنند و کلی خاطره ی خوب تو ذهن شون بمونه. #من_یار_انقلابم #پویش_مردمی_کودک_و_انقلاب #دهه_فجر #چمرانی_ها #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران #اردو #قهرمان

📣 🐞نَم نَمَک، نَمَک میاد صدای کفشدوزک میاد نَم نَمَک، شهر نَمَک با چیک چیکه صدای آب، آبی میشه... ‌ 🔔نوبتی هم باشه نوبته کارگاه نمک رنگیه ‌ 👩‍👧‍👦کارگاه مادر و کودک 💡ویژه کودکان ۲ تا ۴ ساله ‌‌‌ 📆 شنبه ۱۲ مرداد ⏰ ساعت ۱۰ _ ۱۱:۱۵ ‌ 💳 هزینه کارگاه: ۳۵ هزار تومان ‌‌‌ 📲 برای ثبت نام، نام کودک و تاریخ تولد فرزندتان را به شماره زیر پیامک کنید. 👇 ‌‌‌ 💬۰۹۹۱۲۰۴۴۹۲۹ ‌‌‌ 📍آدرس: میدان خراسان، ابتدای خیابان خراسان، رو به روی مسجد نور، پ ۱۱. دبستان دخترانه حمزه دوران. ‌‌‌ ✅ همراه با فروش حضوری محصولات هاچین و غاچ #کاچی #کارگاه_های_چمرانی #کارگاه_مادر_و_کودک

✒ شما، پدرها و مادرها، الگوی فرزندتان هستید. فرزندانِ ما همان کسانی می‌شوند، که ما هستیم؛ نه کسانی که ما دوست داریم. پس #یک_پیشنهاد_چمرانی دفترچه‌ای برای کشف یا کارآگاهی و مدادی برای ثبت کشف‌ها، خاطرات یا نکات مهم را همراه خود داشته باشید. ‌ اگر ما اهلِ جست‌وجو، کشف، نوشتن، کشیدن، ثبت‌کردن و... باشیم، فرزندانمان هم همین طور می‌شوند. ‌ بخشی از دفتر کارآگاهی‌ام را به شما نشان دادم، که تحریک شوید، کشف کنید و کشف‌هایتان را در دفتر کارآگاهی خود ثبت کنید. ‌ بخشی از خاطره‌ی من از یکی از اردوهای قبلی: نوبت به جست‌وجو و کشف رسید. من هم جست‌وجوی خودم را آغاز کردم. هر چیز جالبی را که کشف می‌کردم، در دفتر کارآگاهی‌ام ثبت می‌کردم، تا بتوانم دقیق نگاهش کنم. بسیاری از اختراعات و ساخت‌وسازها با نگاه‌کردنِ دقیق به طبیعت انجام شده. اگر ما هم بخواهیم از طبیعت درس بگیریم، که چگونه ساخت‌وساز کنیم، باید خوب و با دقّت به آن نگاه کنیم. چیزی که به نگاه‌کردنِ دقیق کمک می‌کند، کشیدن است. اگر سعی کنیم، با مداد چیزهایی را که می‌بینیم، در دفتر کارآگاهیِ خودمان بکشیم، متوجّهِ چیزهایی می‌شویم، که قبلاً ندیده‌بودیم یا به آنها توجّه نکرده‌بودیم. این یعنی نگاه‌کردنِ دقیق. کسانی که این کار را انجام دهند، مهارتِ مشاهده‌کردن را به‌دست می‌آورند. این مهارت برای تبدیل‌شدن به یک دانشمند، هنرمند یا سازنده بسیاربسیار مهم است. #یادداشت_های_یک_معلم_چمرانی #کلاس_سومی_ها #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #مجتمع_آموزشی_شهید_چمران

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت دوم . جنگ تمام شد. مملکت داشت نفس راحتی می کشید. در بین نفس های بریده بریده ی مردم، ما دختران دهه شصتی به سن مدرسه رفتن رسیدیم. خانواده هایمان که با کلی زحمت ما را تا آن‌سن بزرگ کرده و به سرانجام رسانده بودند ماندند در چند راهیِ انتخاب مدرسه های جورواجور. مدرسه های دولتی کماکان مورد توجه بود، مدارس شاهد خیلی سر زبانها افتاده بود و کم کم زمزمه های تاسیس غیر انتفاعی ها، نمونه دولتی ها و فرزانگان هم در جامعه پیچیده بود. . من خودم دوران ابتدایی را در مدرسه شاهد گذراندم. مدرسه ای که در هر کلاس فقط چند نفر بودیم که پدر داشتیم. اینقدر تعداد بچه های شهدا زیاد بود که آدم از پدر داشتن خودش همیشه خجالت زده بود. غم های دوستانمان، زندگی متفاوتشان و خاطراتی که در عالم بچگی می شنیدیم باعث شده بود خیلی هم بچه نمانیم. هنوز هم قیافه آن بچه ها و خاطراتشان به وضوح در ذهنم مانده. ما در مدرسه قانون هایی داشتیم که لازم الاجرا بود. به طور مثال بالشت های کوچکی همراه خودمان به مدرسه برده بودیم و باید بعد از ساعت ناهار بالش را روی نیمکت گذاشته و می خوابیدیم. هرچقدر الان دنبال فرصتهای چند دقیقه ای برای خواب هستیم در کودکی از هر فرصتی که منجر به خواب میشد بیزار بودیم و در نتیجه باعث ناراحتی معلممان میشدیم. نمونه دیگری از این قانونها این بود که باید مقنعه هایمان را در می آوردیم و حتما هم تل سفید رنگی روی موهایمان میزدیم. غیر از دیدن ناخنها، چک کردن سر و وضع ظاهری هر روز تلها هم چک میشدند و اگر یادمان رفته بود توبیخ میشدیم. در حیاط مدرسه نباید خیلی می دویدیم یا کارهای عجیب و غریب می کردیم. یک بار نمیدانم چه اتفاقی افتاده بود که گفتند مدیر مدرسه حیاط رفتن را ممنوع کردند. معلمها از هر کلاس چند نماینده انتخاب کردند و در یک مدل کمی نمایشی ما را به دفتر مدیر بردند که از ایشان عذرخواهی کنیم. این افتخار را داشتم که یکی از نمایندگان باشم.من خودم قیافه مدیر را تا قبل از آن خیلی ندیده بودم و دفترش در عالم بچگی به نظرم خیلی با ابهت آمد. خلاصه با جملاتی که یادمان داده بودند عذرخواهی کردیم و ایشان بچه ها را بخشیدند. . ادامه مطلب در کامنت اول 👇

. مغازه بازی؛ فقط یه #بازی نیست، قراره باهاش #ریاضی یاد بگیریم. اول با ابزاری مثل لگو، خمیر و ...چیزهای مختلف میسازیم. میز هامون هم میشه مغازمون... به همین سادگی!😊 . پول هم نیاز داریم که خرید و فروش و جمع و تفریق کنیم،برای همین از دکمه های رنگی استفاده می کنیم. . قیمت گذاری و فاکتور نویسی هم به عهده ی خود دخترهاست. . اینجوری میشه که هم تعاملات اجتماعی مون قوی میشه هم حساب کتاب مون! . به نظر شما بهترین روش آموزش جمع و تفریق چی میتونه باشه؟🤔 . #بازی_ریاضی #مغازه_بازی #چمرانی_ها #دختران_چمرانی #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران