. شما هم یه بچه ی ۴،۵ ساله تو خونه دارید؟ . دیگه نمیدونید باهاش چه بازی و فعالیت هایی انجام بدین؟ . همه ی ما تجربه های عجیبی از این روزهای توخونه موندن داریم، روزهایی که باید هم مادر باشیم، هم معلم و مربی بچه ها ... . کی میدونه این کرونا و توخونه نشستن تا کی ادامه داره؟ . پس وقتشه این روزهای سخت کرونایی روبا یه برنامه ریزی عالی، برای خودمون و بچه ها خاطره انگیز و قشنگ کنیم! . اما چه جوری؟ . براتون یه پیشنهاد ویژه ی چمرانی داریم 👇 "مهد تعاملی" از ۱ مهر ۹۹ شروع میشه و هرهفته به صورت ۳ جلسه ی یک ساعته برگزار میشه! بچه هابراساس سن، گروه بندی میشن و هرگروه یه مربی مهربون داره! معاون آموزشی حسینیه کودک شهید چمران هم روی فعالیت تمام گروه ها نظارت دارن😊 . راستی کانال چمدانک و فعالیت های جانبی هم داریم! . این فرصت ویژه رو از دست ندید! . برای ثبت نام و اطلاعات بیشتر به سایت چمرانی ها در بیوی صفحه مراجعه کنید.👇 Chamraniha.com . #مهد_کودک#مهدتعاملی#چمرانی_ها #کودک#کودکانه#حسینیه_کودک_شهید_چمران

تمرین برای تفکر . ما همه چیزهایی که در اطرافمون وجود داره رو میبینیم اما تاحالا چقدر از خودمون پرسیدیم که چرا بعضی چیزها این طور ساخته شدند؟ یا مثلا چرا به یه مدل و شکل دیگه ای طراحی نشدند؟ . یکی از فعالیت های ساده اما کاربردی برای اندیشه ورزی اینه که از بچه ها بخوایم خوب و با دقت به اطرافشون نگاه کنند، یه نگاه پر از تفکر! اما چه جوری؟؟ پسرهای کلاس دومی چمران اینجوری تمرین اندیشه ورزی میکنند 😊👇 . بعد یه گفت و گوی مفصل با عمو، رو یه کاغذ اسم چند تا وسیله که دورو برشون هست رو می نویسند و دقیق فکر میکنند که وسایل چه ویژگی هایی دارند و چرا این ویژگی هارو دارند؟؟ . به همین سادگی! شماهم یه کاغذ و قلم بردارید و با بچه ها این تمرین رو انجام بدید. اینکار نه تنها باعث میشه با دقت بیشتری به وسایل اطرافمون نگاه کنیم بلکه میتونیم به این پی ببریم که چرا وسایل اینطور ساخته شدند و حدس بزنیم چرا مخترع هاشون، اون ها رو به این شکل اختراع کردند.😇 . این پست رو سیو کنید و یادتون باشه حتما با بچه ها تمرین کنید. راستی بقیه هم به این اندیشه ورزی دعوت کنید🤗 . #ادبستان_پسرانه_شهید_چمران #پسران_چمرانی #چمرانی_ها #تفکر#حل_مسئله#تمرین#اندیشه_ورزی #کلاس_دومی_ها #کلاس_دوم_دبستان

. #بازى_رياضى_ابزار_ساده . #دخترهاى_كلاس_دومى

#ورق_بزنید . خوابگاه دختران . 📝قسمت سوم . دوران ابتدایی ما دختران دهه شصتی، باهمه فراز و نشیب هایش به پایان رسید و ما وارد دوره راهنمایی شدیم. دوره ای عجیب و پیچیده.خیلی از بحران های جسمی و روحی برای ما در این دوران اتفاق افتاد. بحران هایی که معمولا بدون آگاهی های قبلی بود. همین قضیه خیلی از بچه ها را دچار مشکل کرد و باعث شد دوستان همسن، در حل این بحران ها به هم کمک کنند که اکثرا این کمکها موفقیت آمیز نبود و حتی مشکل ساز هم بود. در این دوران بود که نماز جماعت، لباس مدرسه و خیلی چیزهای دیگر به راحتیِ دبستان، برای بچه ها قابل هضم نبود و طغیان ها داشت یکی یکی در وجود بچه ها شکل می گرفت معلم‌های پرورشی کماکان یکی از نقطه قوت های مدارس بودند. در دوران راهنمایی صبحگاه های متفاوت تری را تجربه می کردیم. حفظ قرآن برای ما معمولا از این دوران شروع شد و اتفاق خیلیِ مبارکِ اردوهای یک روزه و حتی اردوهایی که شب جایی بمانیم. فقط نمیدانم چرا مدرسه کمترین تلاش را برای راضی کردن خانواده ها انجام میداد. ما را با یک برگه به خانه می فرستادند و خودمان باید با هر ترفندی که بلد بودیم خانواده مان را راضی میکردیم تا به ما اجازه دهند به اردو برویم. دوستانی داشتم که یک هفته به طور مستمر بابت اردو گریه می کردند شاید دل خانواده شان نرم شود. خاطره ی اولین اردوهای قم جمکران در این سن برای ما ماندگار شد و حالا که فکر می کنم واقعا سن خوبی بود برای تجربه های جدید کنار آدمهایی که خانواده ات نیستند ولی میتوان بهشان اطمینان کرد. یکی از چالش های ما در دوران راهنمایی، تنوع مربی ها بود. ما که در ابتدایی با یک معلم اصلی و نهایتا دو سه تا معلم ورزش، خط و ...سر و کار داشتیم یکدفعه وارد محیطی شدیم که برای هر درس یک معلم داشتیم. با روحیات و سلیقه های متفاوت. خود من‌تا مدت ها سردرگم‌ بودم که هر مربی برای کدام درس بود، چه تکلیفی داد و چه توقعی از ما سر کلاس دارد. باز این مسئله هم جزء چیزهایی بود که بعضی مدارس برایش فکری کرده بودند و بعضی نه. فلسفه وجودی معلم راهنما از همین جا نشات گرفته بود،کسی که بتواند با بچه ها ارتباط بگیرد و بین این همه معلم جورواجور، دانش آموزان را راهنمایی کند. مثل معلم‌های پرورشی معلم راهنماها هم توانمدی های مختلف داشتند. بعضی در انجام ماموریت مهمشان موفق بودند و بعضی نه. ارتباط نداشتن یا کم داشتن همه معلم های یک پایه باهم، خودش کار را خیلی سخت کرده بود. ادامه مطلب در کامنت اول 👇

. شما وقتی میخواین یه حرفی به بچه ها بزنید چیکار می کنید؟ . دخترهای چمرانی برای هم نامه می نویسند. نامه هاشون رو تو خونه پاکت ها میذارن تا خاله یا دوستشون، نامه رو بخونه. راستی خونه هارو هم خود بچه ها درست کردند.😊 . این خونه های جالب، یکی از پروژه های خیاطی دخترها بودکه هنوزم که هنوزه روی دیوار کلاس هاشون نشسته! . ایده ی پاکت نامه ازکلاس اول شروع شد، اینکه هرکدوم از بچه ها برای خودشون پاکت نامه داشته باشن و پاکت ها با نمد و به دست خودشون دوخته بشه...😇 دخترها خیلی وقت ها به جای گفت و گو باهم، حرف ها و خواسته هاشون رو برای هم می نویسند. . این روش فوق العاده ای برای بروز احساسات و حتی کمک به بهترشدنش هست! . فکر کنید صبح به خونه تون سر بزنید ببینید از دوست یا خاله نامه دارید،چه حس خوبیه!😊 . شما هم می تونین تو خونه یه خونه پاکتی درست کنید و برای هم نامه بنویسید🙃 . #ادبستان_دخترانه_شهید_چمران #دختران_چمرانی #پروژه_درسی #پروژه_خیاطی #نمد#خونه_ی_پاکتی#هنر#فارسی#ریاضی #بروز_احساسات_کودک

🎈 تولد امام رضا نزدیکه و می تونید با دادن هدیه های کوچیک، مثل #بادکنک بچه ها رو خوشحال کنید. ‌ برای تهیه ی این بادکنک ها، به صفحه هاچین سر بزنید: ‌ @chamran_gifts @chamran_gifts @chamran_gifts ‌ #امام_رضا #تولد #عیدی #هاچین #هدایای_شهید_چمران #مجتمع_آموزشى_شهيد_چمران