من افتخار این رو داشتم که مراقبت تعداد زیادی مادر باردار رو انجام بدم. همیشه از مادرانی باردار میپرسم حاملگیشون خواسته بوده یا ناخواسته، که حدود ۴۰ درصد تقریبا ناخواسته ست و وقتی میپرسم چرا جلوگیری نکردی وقتی قصدشو نداشتی ۸۰ درصد میگن ما طبیعی جلوگیری می‌کردیم!!! ☑️ پس باید متوجه شده باشید که این نوع روش اصلا معتبر نیست و اکثرا زوج ها این روش رو اصلا درست انجام نمیدن. ☑️ پس اگر قصد بارداری ندارید و دارید از این طریق جلوگیری می کنید بهتره یه روش مطمئن تر انتخاب کنید. ☑️ راستی تو بعضی منابع قدیمی میگفتن این روش از نظر سایکولوژی و پروستاتی در طولانی مدت روی مرد تاثیراتی داره، که البته تو منابع جدید ندیدم چیزی در این باره گفته باشن!!! 📚 منابع این پست هم کتاب #برک_و_نواک بیماری های زنان هست که جز معتبرترییییییییین رفرنس های زنان دنیا محسوب میشه. پس مثل همیشه حرفایی که اینجا زده میشه حساب کتاب داره و به راحتی میتونید بهش اعتماد کنید.👌 . . . . . #جلوگیری_از_بارداری #جلوگیری_طبیعی #کاندوم #بارداری_ناخواسته #سقط #مامایی #متخصص_زنان

این داستان ادامه دارد.... . . . . #کرونا #کوید۱۹ #درخانه_بمانیم #درخانه_میمانیم #ویروس_کرونا #covid19 #crona #stay_at_home #stayhome @stanford @stanford.med پیج دوم: @bardarigram @bardarigram @bardarigram @bardarigram @bardarigram

ناهنجاری های ساختاری رحم: توی این پست به درخواست یکی از دوستان به ناهنجاری های ساختاری رحم میپردازیم. البته لازم به ذکر است که این دسته از ناهنجاری ها بیشتر از اون چیزی هست که در اینجا بررسی میشه ولی چون از حوصله بحث خارج ست بنابراین به شایع ترین اونها میپردازیم: رحم تیغه (سپتوم) دار: همونطور که در شکل اول میبینید یک تیغه توی حفره رحم هست که جا مونده از دوران جنینی هستش یعنی این نقص اکتسابی نیست و مادرزادی هستش. این ناهنجاری باعث ناباروری نمیشه ولی بسته به اندازه تیغه خطر سقط جنین افزایش پیدا میکنه. امروزه این تیغه از طریق عمل هیستروسکوپی برداشته میشه و بعد از اون رحم به یک رحم نرمال تبدیل میشه و هیچ مشکلی برای باروری و بارداری نداره. سندرم آشرمن: این سندرم به موقعیتی گفته میشه که چسبندگی داخل رحمی اتفاق میافته چسبندگی‌ها ممکن است ضخیم، نازک، پراکنده یا به هم متصل باشند. برخلاف ناهنجاری قبلی اکتسابی محسوب میشه و در کسانی که چندین بار سابقه کورتاژ، سزارین و عمل های رحمی داشتن اتفاق میافته. از عوارض این ناهنجاری میتوان به ناباروری، قاعدگی نامنظم، درد های دوره ای لگن، قطع قاعدگی، درد حین قاعدگی و آندومتریوز اشاره کرد. درمان این عارضه هم به صورت لاپراسکوپی و هیستروسکوپی انجام میشود. این سندرم باعث ناباروری میشود و حتی در بعضی موارد بعد از درمان هم هم چنان فرد نابارور باقی میماند. رحم دوشاخ: رحم دو شاخ یک اختلال در تکامل رحم است که در آن قسمت تحتانی رحم طبیعی ولی قسمت فوقانی آن غیر طبیعی می باشد. در حین تکامل جنین، دو شاخ رحم باید بهم متصل شوند و تنه اصلی رحم را ایجاد کنند. بر حسب نوع اختلال در بهم چسبیدن شاخهای رحم در دوران جنینی، انواع مختلف رحم دو شاخ وجود دارند. گاها فقط قسمتی از شاخها بهم نجسبیده اند (مثلا نصف فوقانی) که به آن رحم دو شاخ نسبی می گویند و گاها دو شاخ بطور کامل بهم نچسبیده اند که به آن رحم دو شاخ کامل می گویند. در حالت کامل رحم دارای دو شاخ کاملا جداگانه است که بهمدیگر نچسبیده است، ولی شایعترین شکل ابتلا این است که یک دیواره ای در وسط رحم آنرا به دو قسمت مجزا تقسیم می کند. در 25 درصد این خانمها یک دیوار عمودی نیز در داخل واژن وجود خواهد داشت. در اکثر موارد تنه رحم دو شاخ بوده و گردن رحم طبیعی است. گاها هم تنه رحم دو شاخ است و هم گردن رحم که به آن رحم دو شاخ همراه با گردن رحم دو گانه گفته می شود این بیماری ممکن است همراه با اختلالات مادرزادی در سیستم ادراری باشد. بنابراین خانم مبتلا به رحم دو شاخ باید از نظر وجود اختلالات در سیستم ادراری نیز بررسی

ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﻫﯿﭻ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺪ. ﺍﮔﺮﭼﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﺭﺣﻢ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﻭ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮﺩ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﯽ ﺩﻫﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭﻭﺍﻗﻊ ﺟﻨﯿﻦ ﺩﺭ ﮐﯿﺴﻪ ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺟﻨﺲ ﺧﺎﺻﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺍﺯ ﺟﻨﯿﻦ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺩﺭ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﺟﻨﯿﻦ ﻣﺎﯾﻊ ﺁﻣﻨﯿﻮﺗﯿﮏ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﻧﻘﺶ ﺿﺮﺑﻪ ﮔﯿﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﺪ ﺿﺮﺑﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺷﮑﻢ ﻣﺎﺩﺭ ﻭﺍﺭﺩ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ، ﺑﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ . ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﺩﯾﻮﺍﺭﻩ ﮔﻮﺷﺘﯽ ﺭﺣﻢ ﻣﻘﺎﻭﻣﺖ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻣﺤﯿﻂ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻫﯿﭻ ﺁﺳﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﻧﻤﯽ ﺭﺳﺎﻧﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺩﺭ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺧﻄﺮﺍﺕ ﺧﺎﺹ، ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﺳﻮﯼ ﭘﺰﺷﮏ ﻣﻤﻨﻮﻉ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ، ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺩﺭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﯾﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺳﻘﻂ ﻣﮑﺮﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﯾﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺳﻮﻡ ﺑﺎﺭﺩﺍﺭﯼ ﺩﭼﺎﺭ ﺟﻔﺖ ﺳﺮﺭﺍﻫﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﺟﻔﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﻧﺎﺭﺳﺎﯾﯽ ﺩﻫﺎﻧﻪ ﺭﺣﻢ ﻭ ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺳﺮﻭﯾﮑﺲ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﻭ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﺯﻭﺩﺭﺱ ﻫﺴﺘﻨﺪ، ﻣﺜﻞ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﻧﻘﺒﺎﺿﺎﺕ ﺭﺣﻤﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﯾﺎ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﺯﻭﺩﺭﺱ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻧﺒﺎﯾﺪ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﮐﻨﻨﺪ. ﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ، ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﺍﺯ ﻭﺍﮊﻥ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽ ﺍﻓﺘﺪ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ ﺭﻭﺯﯼ ﺍﺯ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﮐﺮﺩ ﺗﺎ ﺧﻮﻧﺮﯾﺰﯼ ﻗﻄﻊ ﺷﻮﺩ. ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﺮﺩ، ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺧﻮﻧﺮﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺩﺭ ﺳﻪ ﻣﺎﻫﻪ ﺁﺧﺮ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺑﻪ ﭘﺸﺖ ‏( ﻃﺎﻗﺒﺎﺯ ‏) ﺑﺨﻮﺍﺑﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﮐﺎﻫﺶ ﺧﻮﻧﺮﺳﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﺟﻨﯿﻦ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﺴﺎﻟﻪ ﺣﯿﻦ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﻗﺖ ﮐﺮﺩ. ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮ ﻣﻤﻨﻮﻋﯿﺖ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﺎﯾﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺮﺩ ﺩﭼﺎﺭ ﺗﺒﺨﺎﻝ ﺗﻨﺎﺳﻠﯽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺯﯾﺮﺍ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺟﻨﯿﻦ ﺧﻄﺮﻧﺎﮎ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺩﯾﮕﺮﯼ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﯿﺮﺩ، ﺷﺮﺍﯾﻂ ﻣﺎﺩﺭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻠﺖ ﺍﻓﺖ ﺷﺪﯾﺪ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﺴﯽ، ﺑﺎﻓﺖ ﺩﺍﺧﻠﯽ ﺑﺪﻥ ﻣﺎﺩﺭ ﻣﺜﻞ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﯾﺎﺋﺴﻪ ﺧﺸﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﺩﺭﺩﻧﺎﮎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﺯ ﻃﺮﻓﯽ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺩﻟﯿﻞ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﺧﻔﯿﻒ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ، ﻫﻤﯿﻦ ﻃﻮﺭ ﮐﻢ ﺧﻮﻧﯽ ﻭ ﮐﻢ ﺧﻮﺍﺑﯽ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ، ﻣﯿﻞ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﺸﺪﺕ ﺍﻓﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﺍﻣﺎ ﺑﺎ ﮐﻤﯽ ﻣﻼﺣﻈﻪ، ﺻﺒﺮ ﻭ ﺗﺤﻤﻞ، ﻭﺿﻊ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﻋﺎﺩﯼ ﺑﺮﻣﯽ ﮔﺮﺩﺩ . ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻧﯽ ﮐﻪ ﺯﺍﯾﻤﺎﻥ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﺗﺎ ﺷﺶ ﻫﻔﺘﻪ ﺍﻣﮑﺎﻥ ﻧﺰﺩﯾﮑﯽ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩﯼ ﮐﻪ ﺳﺰﺍﺭﯾﻦ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﺍﯾﻦ ﻣﺪﺕ ﺑﻪ ﺩﻭ ﻫﻔﺘﻪ ﺗﻘﻠﯿﻞ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ، ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺟﻨﺴﯽ ﺍﻫﻤﯿﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﺷﻮﺩ.

#ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ‏ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﯽ ﭘﺮﻭﺗﺌﯿﻨﯽ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺑﺨﺶ ﻗﺪﺍﻣﯽ ﻏﺪﻩ ﻫﯿﭙﻮﻓﯿﺰ ﺁﺯﺍﺩ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺗﻨﻈﯿﻢ ﺗﺮﺷﺢ: ﺗﺮﺷﺢ ﺿﺮﺑﺎﻧﺪﺍﺭ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﺁﺯﺍﺩ ﺷﺪﻥ ﻫﻮﺭﻣﻮﻧﻬﺎﯾﯽ ﺍﺯ ﻫﯿﭙﻮﺗﺎﻻﻣﻮﺱ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﯽﺭﺳﺪ ﺩﻭﭘﺎﻣﯿﻦ ﺑﺎ ﺍﺛﺮ ﺑﺮ ﮔﯿﺮﻧﺪﻩ ﻫﺎﯼ D2 ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻬﺎﺭﮐﻨﻨﺪﻩ ﺍﺻﻠﯽ ﺗﺮﺷﺢ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺍﺳﺖ. ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺁﺯﺍﺩﮐﻨﻨﺪﻩ ﺗﯿﺮﻭﺗﺮﻭﭘﯿﻦ ‏( TRH ‏) ، ﻏﺬﺍ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﺮﻭﮊﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺗﺮﺷﺢ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﻣﯿﺸﻮﻧﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺩﺭ ﮐﻢﮐﺎﺭﯼ ﺗﯿﺮﻭﺋﯿﺪ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺩﯾﺪﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﯾﺮ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥﻫﺎﯼ ﻣﺘﺮﺷﺤﻪ ﺍﺯ ﺁﺩﻧﻮﻫﯿﭙﻮﻓﯿﺰ ﺗﺮﺷﺢ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﻧﯿﺰ ﻃﯽ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺩﺍﺭﺩ ‏( ﺣﺪﺍﮐﺜﺮ ﺗﺮﺷﺢ ﺁﻥ ﻃﯽ ﺧﻮﺍﺏ ﻭ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﺁﻥ ﺑﯿﻦ 10 ﺻﺒﺢ ﺗﺎ 12 ﻇﻬﺮ ﺍﺳﺖ ‏) . ﺍﺛﺮﺍﺕ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﺛﺮ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﻩ ﺷﯿﺮ ﺩﺭ ﻣﺎﺩﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺯﯾﺎﺩﯼ ﺗﺮﺷﺢ ﺁﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﺁﻣﻨﻮﺭﻩ ﻭ ﻧﺎﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﻣﯽﺷﻮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺳﯿﺼﺪ ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻬﺮﻩ ﺩﺍﺭﺍﻥ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ.ﺩﺭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ ، ﻋﻤﻠﮑﺮﺩ ﺳﯿﺴﺘﻢ ﺍﯾﻤﻨﯽ ﻭ ﭘﺎﻧﮑﺮﺍﺱ ﻧﯿﺰ ﻧﻘﺶ ﺩﺍﺭﺩ. ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﻣﻬﺎﺭ ﺗﺮﺷﺢ GnRH ﺍﺯ ﻋﻠﻞ ﻧﺎﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﺩﺭ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺷﯿﺮﺩﻫﯽ ﺍﺳﺖ. ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺑﺎ ﻣﻬﺎﺭ ﺗﺮﺷﺢ GnRH ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻬﺎﺭ ﺗﺮﺷﺢ ﭘﺎﻟﺴﯽ ﮔﻮﻧﺎﺩﻭﺗﺮﻭﭘﯿﻦﻫﺎ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﻭ ﺩﺭ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ LH ﺩﺭ ﻭﺳﻂ ﺳﻴﮑﻞ ﺭﺍ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﻋﺪﻡ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺗﺨﻤﮏﮔﺬﺍﺭﯼ ﻭ ﯾﺎ ﮐﺎﻫﺶ ﺁﻥ ﻣﯿﺸﻮﺩ . ﭘﺮﻭﻻﻛﺘﻴﻦ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺁﻧﺪﺭﻭﮊﻥ ﺁﺩﺭﻧﺎﻝ ﺭﺍ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻣﯿﻜﻨﺪ. ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺁﻧﺪﺭﻭﮊﻥ ﻣﯿﺘﻮﺍﻧﺪ ﺳﺒﺐ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﻭﺯﻥ ﻭ ﭘﺮﻣﻮﯾﯽ ﮔﺮﺩﺩ. ﻫﺎﯾﭙﺮﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻨﻤﯽ (پرولاکتین بالای خون): ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻦ ﺧﻮﻥ ﯾﮏ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﻧﺴﺒﺘﺎً ﺷﺎﯾﻊ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﻋﺎﺩﺍﺕ ﻣﺎﻫﯿﺎﻧﻪ ﻭ ﻧﺎﺑﺎﺭﻭﺭﯼ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺩﺭ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﺷﻮﺩ . ﯾﮑﯽ ﺍﺯ ﻋﻼﺋﻢ ﻣﻬﻢ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻤﻬﺎ ﺗﺮﺷﺢ ﻧﺎﺑﺠﺎﯼ ﺷﯿﺮ ﻭ ﺍﺧﺘﻼﻻﺕ ﻗﺎﻋﺪﮔﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺁﻣﻨﻮﺭﻩ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. ﻋﻠﺖ ﺍﺻﻠﯽ ﺁﻥ ﺍﻏﻠﺐ ﺁﺩﻧﻮﻡ ﻫﯿﭙﻮﻓﯿﺰ ‏( ﺗﻮﻣﻮﺭ ﺧﻮﺵﺧﻴﻢ ﺩﺭ ﻗﺎﻋﺪﻩ ﻏﺪﻩ ﻫﻴﭙﻮﻓﻴﺰ ‏) ﺍﺳﺖ ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﯾﻦ ﺗﻮﺻﯿﻪ ﻣﯽﺷﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺮﺍﯼ ﺗﻤﺎﻡ ﺑﯿﻤﺎﺭﺍﻥ ﻣﺒﺘﻼ ﺑﻪ ﻫﺎﯾﭙﺮﭘﺮﻭﻻﮐﺘﯿﻨﻮﻣﺎ، ﯾﮏ ﺳﯽ ﺗﯽ ﺍﺳﮑﻦ ﯾﺎ MRI ﺍﺯ ﻣﻨﻄﻘﺔ sella turcica ﻧﯿﺰ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ . ﭘﺮﻭﻻﻛﺘﻴﻨﻮﻣﺎ ﻋﻠﺖ 15-20 ٪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺁﻣﻨﻮﺭﻩ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﺍﺳﺖ. ﻣﺼﺮﻑ ﺑﺮﺧﯽ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺿﺪ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ، ﺁﺭﺍﻣﺒﺨﺶﻫﺎ ﻭ ﺩﺍﺭﻭﻫﺎﯼ ﺿﺪﺗﻬﻮﻉ ﻧﯿﺰ ﻣﺤﺘﻤﻞ ﺍﺳﺖ . ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﭘﺮﻭﻻﻛﺘﻴﻦ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺑﺎ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﯽ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺍﯾﻦ ﺑﯿﻤﺎﺭﯼ ﺑﺎ ﺁﮔﻮﻧﯿﺴﺘﻬﺎﯼ ﺩﻭﭘﺎﻣﯿﻦ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺑﺮﻭﻣﻮﮐﺮﯾﭙﺘﯿﻦ ﯾﺎ ﮐﺎﺑﺮﮔﻮﻟﯿﻦ ﻭ ﺩﺭﺻﻮﺭﺕ ﻋﺪﻡ ﭘﺎﺳﺦ ﺟﺮﺍﺣﯽ ‏( ﺟﺮﺍﺣﯽ ﺗﺮﺍﻧﺲ ﺍﺳﻔﻨﻮﺋﯿﺪﺍﻝ ‏) ﺍﺳﺖ.

ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺯﻧﺎﻥ: ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺯﻧﺎﻥ ﯾﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺯﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﻭﺍﮐﻨﺸﯽ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﻞ ﺑﺪﻥ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻭ ﺷﺪﺕ ﻋﮑﺲ ﺍﻟﻌﻤﻞ ﻭ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﺯﻣﺎﻧﯽ ﺁﻥ ﻣﺘﻐﯿﺮ ﺍﺳﺖ. ﻣﻮﻗﻊ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ، ﻇﺎﻫﺮ ﭼﯿﻦ ﻭ ﺷﮑﻨﺞ ﺩﺍﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺯﻥ ﺑﻄﻮﺭ ﮔﺮﺍﻓﯿﮑﯽ ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺗﻨﺶ ﻣﯿﻮﺗﻮﻧﯿﮏ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺑﺪﻥ ﺍﻭ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﯽﺩﻫﺪ ﻋﻀﻼﺕ ﮔﺮﺩﻥ ﻭ ﻣﺎﻫﯿﭽﻪﻫﺎﯼ ﻃﻮﯾﻞ ﺑﺎﺯﻭﻫﺎ ﻭ ﭘﺎﻫﺎ ﻣﻌﻤﻮﻻً ﺩﺭ انقباض ﻏﯿﺮ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺩﺳﺘﻬﺎ ﻭ ﭘﺎﻫﺎﯼ ﺯﻥ ﺩﺭ ﻃﯽ ﺁﻣﯿﺰﺵ ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﭘﺸﺖ ﺧﻮﺍﺑﯿﺪﻩ، ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺷﺮﯾﮏ ﺟﻨﺴﯽ ﺧﻮﺩ ‏(ﻣﺮﺩ ‏) ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺤﮑﻢ ﺑﮕﯿﺮﺩ. ﻋﻀﻼﺕ ﻣﺨﻄﻂ ﺷﮑﻢ ﻭ ﺳﺮﯾﻦ ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﺩﺭ ﺗﻼﺵ ﻋﻤﺪﯼ ﺯﻥ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﻻ ﺑﺮﺩﻥ ﺗﻨﺶﻫﺎﯼ ﺟﻨﺴﯽ ﺧﻮﺩ، ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺩﺭ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﻭﺝ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﻼﺗﻮ ﺑﺮﯾﺪﻩ ﻭ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﭘﺎ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﻣﮑﺮﺭﺍً ﺑﻄﻮﺭ ﺍﺭﺍﺩﯼ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ. ﺷﺮﻭﻉ ﻓﯿﺰﯾﻮﻟﻮﮊﯾﮑﯽ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺑﻮﺍﺳﻄﻪ ﺍﻧﻘﺒﺎﺿﺎﺕ ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻫﺪﻑ ﻋﻼﻣﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﺍﻋﻀﺎﯼ ﻫﺪﻑ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﯾﺠﺎﺩ ﺳﮑﻮﯼ ﺍﺭﮔﺎﺳﻤﯽ ﺩﺭ یک سوم ﺧﺎﺭﺟﯽ واژن ﺁﻏﺎﺯ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ. ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﯾﻨﺪ ﭘﯿﭽﯿﺪﻩ ﺗﺮﯼ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺮﺩﺍﻥ ﭘﯿﺮﻭﯼ ﻣﯽﮐﻨﺪ، ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺩﻟﯿﻞ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﯿﺸﺘﺮﯼ ﻣﯽﺑﺮﺩ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺯﻥ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﻭ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺑﺮﺳﺪ ‏( ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ ۱۰ ﺗﺎ ۲۰ ﺩﻗﯿﻘﻪ ‏). ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺩﺭ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﯽ ﯾﮏ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻭﺝ ﮔﯿﺮﯼ ﻭ ﯾﮏ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﺨﻠﯿﻪ ﺩﺍﺭﺩ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﯼ ﮐﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﻮﺟﻮﺩ ﺁﻣﺪﻥ ﺁﻥ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻥ ﻣﺸﺨﺺ ﮐﺮﺩ ﻭ ﻣﻤﮑﻦ ﺍﺳﺖ ﺯﻣﺎﻥ ﺁﻥ ﺗﺎ ﯾﮏ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﻃﻮﻝ ﺑﮑﺸﺪ. ﺩﺭ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺯﻧﺎﻥ ﺣﺴﺎﺱﺗﺮﯾﻦ ﻋﻀﻮ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺟﻨﺴﯽ ﮐﻠﯿﺘﻮﺭﯾﺲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﻟﻤﺲ ﺁﻥ ﺑﺴﯿﺎﺭ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﻟﺬﺕ ﺑﺨﺶ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ ﻧﻘﺶ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﺑﺮﺍﯼ ﺯﻧﺎﻥ ﺩﺍﺭﺩ. ﺗﺤﺮﯾﮏ ﺑﺮﺧﯽ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﺑﺪﻥ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻭﺍﮊﻥ ، ﮐﻠﯿﺘﻮﺭﯾﺲ، ﻧﻮﮎ ﭘﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﻭ ﯾﺎ ﻣﻘﻌﺪ ﺯﻥ ﻣﯽﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺷﻮﺩ. ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﯾﮋﻩ ﺯﻧﺎﻥ ﻃﺒﻘﺎﺕ ﭘﺎﺋﯿﻦ ﺩﺭ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺟﻬﺎﻥ ﺳﻮﻡ ﺗﺎﮐﻨﻮﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺴﯿﺎﺭﯼ ﺍﺯ ﻧﺎﺭﺍﺣﺘﯿﻬﺎﯼ ﺭﻭﺣﯽ ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺯﻧﺎﻥ ﺳﻠﺐ ﮐﻨﺪ. در هنگام ارگاسم ﻟﻮﻟﻪ ﻭﺍﮊﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺭﯾﺘﻤﯿﮏ ﺷﺮﻭﻉ ﺑﻪ ﻣﻨﻘﺒﺾ ﺷﺪﻥ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺍﻧﻘﺒﺎﺽ ﻏﯿﺮﺍﺭﺍﺩﯼ ﺍﺳﻔﻨﮑﺘﺮ ﻣﻘﻌﺪ ﻧﯿﺰ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﭘﯿﺶ ﺁﻣﺪﻩ ﻭ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﻧﺒﺾ ﻭ ﻣﯿﺰﺍﻥ ﻓﺸﺎﺭ ﺧﻮﻥ ﺑﺎﻻ ﻣﯽﺭﻭﺩ . ﺍﻓﺰﺍﯾﺶ ﺍﻧﻘﺒﺎﺽ ﻋﻀﻼﺕ ﻭ ﭘﺮ ﺷﺪﻥ ﺳﯿﺎﻫﺮﮒ واژن ﺍﺯ ﺧﻮﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﺭﺳﯿﺪﻥ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﻣﯽﺷﻮﺩ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﻧﻤﯽﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺯﻭﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﯾﺮﺩ، ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﯽﺍﻓﺘﻨﺪ. ﺩﺭ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺧﻮﺍﺏ ﺩﯾﺪﻥ ﺯﻥﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﻭﺝ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﯽ ﻭ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ.