به نام خدا سلام🌹🌹🌹 خیلی سخته از بعضی کارای بچه ها عصبانی نشیم! اصلا متاسفانه ما اخم میکنیم وصدامون میره بالا تا خشم خودمون رو خالی کنیم! وتاثیر بد داره... ولی اگه در پذیرش باشیم که بچه ست توقع زیادی نباید ازش داشت و حالمون از درون بهم نریزه؛ و از اون طرف برای معیار گرفتن بچه اخم کنیم دیگه توی چشمامون خشم موج نمیزنه بلکه چشمامون داره میگه الهی قربونت برم من همیشه دوست دارم و اخممون میگه کارت بد بود کارتو دوست ندارم! خیلی سخته خیلی! ولی با تمرین میشه. من خودم فقط گاهی موفق میشم اما نا امید نمیشم☺ #هوش_معنوی #هوش_متعادل #استاد_سلطانی #اقتدار #احساس_امنیت

یا رازق الطفل الصغیر محرم سال هشتادوشش بود. سیزده ساله بودم و در اوج نوجوانی... هیئت که میرفتیم احساس میکردم برای اولین بار حرارتی در قلبم احساس میکنم. سال های قبل خیلی این چیزها سرم نمیشد! چند روز اول دهه گذشت و بغض هر شب بیشتر به گلویم چنگ میزد تا اینکه شب علی اصغر رسید... مداح گفت شاعری که میخواست گمنام بماند شعری سروده و به دستش رسانده و شروع به خواندن کرد: لختی بیا به سایه ی این نخل ها رباب! سخت است ماندن این همه در زیر آفتاب... خود را میان دشت بلا جا گذاشتی... باشد شما که به کوفه دعوت نداشتی... با همین مطلع بغضم شکفته شد. من طعم مادری را نچشیده بودم ولی با همان احساسات ناب نوجوانی ام میتوانستم تصور کنم مادری را که جریان شیر را احساس میکند اما طفل شش ماهه اش.... خاک بر دهانم! بگذریم. ابیات بعدی روز عاشورا را به تصویر می کشید: سیر عطش به خیمه تان پرشتاب شد... آوای کودکان حرم آب آب شد... هاجر به سعی خیمه به خیمه نکن شتاب! پایان پذیر نیست تماشای این سراب... به به ز همتی که به احساس زنده شد مشکی که با سقایت عباس زنده شد چشمی به غیر خیمه نمی دید در مسیر اما امان ز هجمه ی این بوسه های تیر... دشت از حضور فاطمه لبریز ناله شد داغ عمو به داغ عطش ها اضافه شد... این گریه های بی قد کودک برای چیست؟ این گریه ها که گریه ی قحطی آب نیست....! گهواره کوچک است به شش ماهه ات رباب! بشکن قفس که بال زند به سمت آفتاب... با هر نگاه قدرت گفت و شنفت داشت آری براش ماندن در خیمه افت داشت! ای وای طفل مشک اباالفضل تیر خورد... با بوسه ی سه شعبه عجب شیر خورد... مداح سکوت کرد تا فریاد مادرانه ی خانم ها فرو بنشیند. بعد از چند لحظه با صدایی آرام زمزمه کرد: بس کن رباب سر به سر غم گذاشتی! فکر کن اصلا کودک نداشتی! گریه نکن رباب تا عصر نزدیک می شود... این گریه ها که برای تو اصغر نمی شود.... و با این پایان آتش زد به جان همه! آن شب گذشت. و حالا من مادری بیست و هشت ساله هستم. دخترکم بیست ماهه است. از یک ماه پیش از شیر گرفتنش را آغاز کرده بودیم... روزهای سختی پشت سر گذاشتیم تا آهسته آهسته به کم کردن وعده های شیر عادت کند. اما امان از شب ها... یک هفته بود که آن سه چهار بار شیر خوردن های شبانه اش را قطع کرده بودیم و در کل این یک هفته یک شب خواب آرام نداشت... جیغ و گریه و قهر...تا امشب. دخترکم امشب راحت خوابید... میدانید؟ همزمانی بعضی اتفاق ها آتش به جان آدم می زند...!! #شب_علىاصغر #راحت_بخواب_مادر پی نوشت. شنیدن بعضی روضه ها برای مادران سخت است! شما را به خدا روضه ی مکشوفه نخوانید....

🌱اگه خلاق باشیم زندگی برامون آسون تره چون برای هر مسئله فقط یک راه حل به ذهنمون نمیرسه و درمانده نمیشیم! از طرفی انسان های خلاق هوش معنوی بالاتری دارن و همین هم خیلی کمکشون میکنه. #حل_مسئله #خلاق #مهارت #کودک_خلاق #خلاقیت #کودک #مادر

نکته ی مهم انتهای کپشن #همدلی 🌱چقدر شنیدیم که "همدلی از هم زبانی خوشتر است" اما حواسمون نیست و فکر میکنیم همدلی کردن یعنی اینکه بچه هرچی گفت بگیم میفهمم عزیزم🥴 بعدم بگیم منم بچه بودم مثل تو.... من یه مدت افتاده بودم تو خط این جملات و یه روز که پسرم بهم گفت مامان چرا من هر کاری میکنم تو هم تو بچگیات همون کارا رو کرده بودی😑 اونجا بود که فهمیدم این حرفا تا وقتی که مصنوعی باشه زیاد کارآمد نیست. 🌱همدلی گاهی فقط سکوت و خودمون رو جای کودک گذاشتنه. گاهی یه دست گرفتن ساده... گاهی بغل و گاهی کنارش نشستن و گوش دادن. 🌱 حواسمون باشه توضیحات اضافی اجازه نمیده کودک از احساسش عبور کنه و تبدیل به خشم بیشتر میشه. ⚘️در مورد دعوای بچه ها. یادمه استاد میگفتن بشینید تا بچه ها یکی یکی براتون حرف بزنن. نه تایید کنید نه رد کنید. دنبال مقصر نگردید و قاضی نشید. "خب علی تو بگو ببینم چی شده؟ آهان فهمیدم. خب مهدی حالا تو بگو ببینم چی شده؟ آهان که اینطور. بعد علی دوباره میگه نه اینطوری نبود فلان بود و اونطوری بود بگید آهان عجب! بعد مهدی دوباره میگه نخیرم اصلانشم اینطوری نیست بگید اهان عجب! بعد که کامل خالی شدن خودشون میرن ادامه ی بازیشون! از یک تا ده چه نمره ای به خودتون میدید؟؟ حتما ذخیره کنید و کامنت بذارید🙏💚

یا صابر🌱 ساعت پنج بعد از ظهر است. دوباره زنگ در به صدا در مىآید؛ مثل فشفشه ازجامىپرم، نکند دخترم بیدار شود؟ در را باز مىکنم؛ براى بار نمىدانم چندم توضیح مىدهم: "هنوز ساعت شيش نشده!"  پسرک با نگاه ملتمسانه مىگوید: "نمیخوام بازی کنیم! فقط باهم حرف بزنیم!" میدانم که حرف زدن همان و بالاگرفتن سروصداهایشان همان و ازخواب پریدن دخترم همان. اما پسرم هم دیگر کلافه شده؛ اول با صدای بلند مىگوید: "مگه نمیفهمی مامانم میگه ساعت شیش نشده؟" ولی بعد انگار مرغ دلش پرکشیده باشد به من نگاه میکند و حالی ام میکند که بس است بگذار بیاید و بازی کنیم. میدانم که برای سروسامان دادن به اوضاع رفت و آمدها و بازی هایشان باید سر قراردادی که وضع کرده ام بمانم: _فقط یک ساعت مونده بچه ها! برو خونتون از مامانت بپرس هروقت گفت ساعت شیش شده بیا. تأکیدم روی "از مامانت بپرس" دیدنی است! میخواهم مادرش را وارد گود کنم تا این بار سنگین را با هم به دوش بکشیم؛ اما زهی خیال باطل! در را می بندم. باید انرژی بگذاریم تا روی بازی دونفره ی مان دوباره متمرکز شویم. به خانم همسایه تقریبا هیچ امیدی ندارم. شاید چهارپنج باری راجع به نیازم به زمان بندی بازی بچه ها با او صحبت کرده ام اما هر بار به جای چاره اندیشی و تلاش برای بهبود وضعیت با کوهی از عذرخواهی و "این بچه اصلا نمیفهمه توروخدا حلال کنید" روبه رو شده ام. و در نهایت راه حل او برای این مسئله این بوده که: "بذار بیاد اینجا باهم بازی کنن به خدا من مشکلی ندارم".  زبان مشترکی نداریم؛ من از "لزوم درک محدودیت و چهارچوب و به هم نخوردن آرامش خانواده" صحبت میکنم و او از اینکه "چه اشکالی دارد؟ بگذار بازی کنند."  میفهمم. پسرکشان تک فرزند است و حوصله اش سر می رود؛ از سبک زندگیشان هم چیزهایی می دانم. به گفته ی خودش خرید اسباب بازی را جایگزین بازی کرده اند. هیچوقت نمیخواهم شرمندگی او را ببینم. دیدن شرمندگی دیگران حالم را بد میکند. من فقط خسته ام و دنبال حل مسئله! هر بار که زنگ در به صدا در می آید دچار خشم می شوم."یادم می افتد که آزادی بی چهارچوب در دایره ی رفتارهای مهربانی محور نمی گنجد! _مامان! چراحواست نیست؟ گفتم گنج رو از زیر برنجاپیداکن! _آهان.باشه ببخشید داشتم فکر میکردم. _به چی؟ _هیچی. مهم نیست. _نه بگو! (سماجتش هم به خودم رفته) _همین که چرا هرچقد به خاله اینا توضیح میدم ساعت شیش رو رعایت نمیکنن. _خب ولش کن شاید ساعت بلد نیستن. (خنده ام می گیرد) _شاید. 🌱شما هم مشکلات رفت و امدی دارید؟ چه چاره ای اندیشیدید؟؟ کامنت بنویسید 🌱این متن درمورد پسر خودم هم صادقه ها😶😶

برگرفته از صوت 77 به نام خدا سلام🌹🌹🌹 🌺بچه ها درحال یادگیری هستن... و صد البته که بدون تجربه کسب کردن نمیشه یاد گرفت و بدون اشتباه کردن هم نمیشه تجربه کرد! . 🌺درست مثل ما مادرا که درحال یادگیری و تجربه هستیم؛ گاهی با کودک عزیزمون درست ارتباط می گیریم و گاهی هم رفتار و نگاهمون غلطه... آزمون و خطا میکنیم و جلو میریم. . 🌺ما نمیخوایم نقش بازی کنیم! نمیخوایم وقتی بچه سبزی رو ریخت از درون حالمون بد بشه بعد با ظاهرسازی بخوایم نشون بدیم اشکالی نداره پیش میاد! ما میخوایم به این باور برسیم که واقعا بچه حق داره اشتباه کنه! اصلا وظیفشه اشتباه کنه تا یاد بگیره! میخوایم از درون به هم نریزیم. این مستلزم این هست که خشم های فروخورده اگر داریم عبور کنیم تا یک دفعه منفجر نشیم! پست های عبور از احساس رو بخونید... . 🌺همه ی هوش ها با هم همپوشانی دارن و باید با یک کلی نگری رابطه ی اینا رو باهم بررسی کنیم. در واقع استاد گفتن به خاطر اینکه متوجه بشیم مطلب رو این ها رو از هم جدا می کنیم و جزء به جزء توضیح میدیم وگرنه همه ی این ها باهم شخصیت کودک رو می سازند. #استاد_سلطانی #رویکرد_هوش_متعادل #هوش_متعادل #هوش_شناختی #هوش_هیجانی #عقل_و_احساس #اولین_تجربه_های_کودک #والدگری #والدآگاه #تربیت_صحیح_کودک #تربیت_نوردیده #تربیت_خانواده #روانشناسی #روانشناسی_کودک #والد_بالغ_کودک #عزت_نفس_کودک #اعتماد_به_نفس_کودک #احساسات #اشتباه_کردن #اشتباه_کودک #رشد_شناختی #تجربه_در_محیط #والدآگاه #احساس_والدین